Dendrodrilus rubidus subrubicundus (Eisen, 1874)

Dendrodrilus rubidus subrubicundus, Dendrodrilus rubidus türünün bir alt türüdür; ilk kez 1874 yılında Eisen tarafından tanımlanmıştır ve bazı güncel kaynaklarda Bimastos cinsi altında ele alınır. Küçük boylu, kırmızımsı renkli bir toprak solucanıdır. Avrupa kökenli olup insan etkisiyle pek çok bölgeye taşınmış, geniş yayılışlı bir taksondur.

Çoğunlukla gübre ve kompost yığınlarında, çürüyen bitki artıklarında ve organik maddece zengin, nemli topraklarda yaşar. Çiftleşmeden çoğalabilme (partenogenez) yeteneği, yeni alanlara kolayca yerleşmesine yardımcı olur. Bu nedenle insan etkisindeki ortamlarda sıkça karşılaşılan solucanlardandır.

Lumbricidae ailesinin bütün üyeleri gibi bu solucanın da vücudu çok sayıda halkadan (segment) oluşur; her halkada dört çift kısa kıl (seta) bulunur ve hayvan bu kıllar ile kas kasılmalarının yardımıyla toprakta ilerler. Erginlerde vücudun ön kısmında, eyer biçimli, kalınlaşmış bir bölge olan klitellum göze çarpar. Solucanlar hermafrodittir; her birey hem erkek hem dişi üreme organlarına sahiptir, ancak çiftleşme iki birey arasında karşılıklı sperm alışverişiyle gerçekleşir. Döllenmiş yumurtalar klitellumun salgıladığı küçük bir kokon içinde toprağa bırakılır ve gençler bu kokondan doğrudan küçük solucanlar olarak çıkar.

Toprak solucanları ölü bitki artıklarını parçalayıp toprakla karıştırarak organik maddenin ayrışmasını hızlandırır, toprağın havalanmasını ve su tutma kapasitesini artırır. Açtıkları kanallar bitki köklerinin gelişimini kolaylaştırır, dışkıları ise besince zengin bir humus oluşturur. Bu nedenle tarım ve orman ekosistemlerinde verimliliğin önemli göstergeleri arasında sayılırlar. Aynı zamanda kuşlar, köstebekler, kirpiler, kurbağalar ve pek çok omurgasız için önemli bir besin kaynağıdır. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.