Dendrobaena hortensis (Michaelsen, 1890)

Dendrobaena hortensis, Lumbricidae familyasından bir toprak solucanıdır ve Michaelsen tarafından 1890 yılında tanımlanmıştır. Bazı yazarlarca Dendrobaena veneta ile yakın ilişkili ya da onun bir alt birimi olarak ele alınır. Kompost ve olta yemi ticaretinde "Avrupa gece solucanı" olarak da bilinen grubun bir üyesidir.

Orta boylu, sırtı kırmızımsı veya morumsu, halkalar arasında daha açık renkli bantlar taşıyan, böylece halkalı bir görünüm veren bir solucandır. Yüzeye yakın, organik maddece zengin ortamlarda, gübre ve kompost yığınlarında, çürüyen bitki artıklarında yaşar. Organik atıkları hızla işleyebilmesi nedeniyle solucan gübresi (vermikompost) üretiminde ve olta yemi olarak yetiştirilir. Kökeni Avrupa olup insan eliyle pek çok bölgeye taşınmıştır.

Lumbricidae familyası, Kuzey Yarımküre'nin ılıman bölgelerinde en yaygın ve en iyi bilinen toprak solucanı familyasıdır. Bu familyanın üyelerinin vücudu çok sayıda halkadan (segmentten) oluşur; her halkada dört çift küçük kıl (seta) bulunur ve hayvan bu kılların yardımıyla toprakta tutunarak ilerler. Erginlerde vücudun ön kısmında, üreme döneminde belirginleşen, kalınlaşmış ve bez bakımından zengin bir kuşak olan klitellum yer alır. Klitellumun hangi halkalar üzerinde başladığı ve bittiği, erkek üreme açıklığının konumu ve sperm keselerinin sayısı, türlerin ayırt edilmesinde kullanılan başlıca özelliklerdir; bu nedenle pek çok tür ancak uzman incelemesi ve diseksiyonla kesin olarak tanınabilir.

Ekolojik açıdan toprak solucanları ekosistemlerin en önemli canlıları arasında sayılır. Bitki artıkları ve organik maddeyle karışık toprağı yutarak sindirir, besin maddelerinin döngüsünü hızlandırır ve dışkılarıyla toprağa verimli, kırıntılı bir yapı kazandırırlar. Açtıkları galeriler toprağın havalanmasını, suyun süzülmesini ve bitki köklerinin gelişmesini kolaylaştırır. Ayrıca kuşlar, memeliler, sürüngenler, amfibiler ve pek çok omurgasız için önemli bir besin kaynağıdır. İnsanlar için tehlikeli değildir; tam tersine tarım ve bahçecilikte toprak sağlığının göstergesi olarak kabul edilir.