Cybaeus brignolii Maurer, 1992

Cybaeus brignolii, örümcekler takımının (Araneae) Cybaeidae familyasına ait bir örümcek türüdür. Tür, 1992 yılında Maurer tarafından tanımlanmış olup adı İtalyan araknolog Paolo Marcello Brignoli'ye ithaf edilmiştir. Cybaeus cinsi Holarktik bölgede yayılış gösteren, nemli orman ortamlarına bağlı çok sayıda türü içerir.

Bu cinsin üyeleri genellikle küçük ile orta boylu örümceklerdir; vücut uzunlukları çoğunlukla birkaç milimetre ile bir santimetre arasındadır. Renkleri kahverengi, kızıl kahverengi veya koyu tonlardadır ve karın bölgesinde silik açık renkli lekeler ya da kemerimsi bir desen görülebilir. Sekiz gözleri iki sıra hâlinde bulunur. Türler arasındaki dış görünüş farkları küçük olduğundan tanı, erkeklerin palp yapısı ile dişilerin epijin yapısına dayanılarak mikroskop altında yapılır.

Cybaeus türleri serin ve nemli yaşam alanlarında, özellikle orman tabanındaki yaprak döküntüsü, yosun, çürüyen odun parçaları ve taşların altında yaşar. Geniş av ağları örmek yerine saklandıkları boşluklarda ipekten tüp biçimli bir sığınak yaparlar. Geceleri etkin olan bu örümcekler, toprak yüzeyindeki küçük böcekler, kollembollar ve diğer küçük eklem bacaklılarla beslenir. Dişiler yumurtalarını ipek bir kese içinde korur.

Örümcekler, avlarını zehirli bezlere bağlı keliserleriyle (ağız parçalarıyla) etkisiz hâle getirir ve sindirim sıvılarıyla dışarıda kısmen sindirdikleri besini emerek tüketir. Büyümeleri sırasında birkaç kez deri değiştirirler ve son deri değişiminden sonra eşeysel olgunluğa ulaşırlar. Erkekler, palplerinde taşıdıkları spermi dişiye aktararak çiftleşir. Bu küçük avcılar, karasal ekosistemlerde böcek popülasyonlarını düzenleyen en önemli omurgasız yırtıcılar arasında yer alır ve birçok kuş, kertenkele ve parazit eşek arısı için de önemli bir besin kaynağıdır.

Bu tür Akdeniz çevresindeki dağlık bölgelerden bilinen, yayılışı dar Cybaeus türlerindendir. Orman tabanı ekosisteminde küçük omurgasızların avcısı olarak doğal dengeye katkıda bulunur. Küçük ve gizli yaşamlı olduğundan insanlar tarafından nadiren görülür ve insan sağlığı açısından herhangi bir tehlike oluşturmaz.