Coranus angulatus Stål, 1874

Coranus angulatus, yarım kanatlılar (Hemiptera) takımının suikastçı böcekler familyasına (Reduviidae) ait bir böcek türüdür. Tür, İsveçli entomolog Stål tarafından 1874 yılında tanımlanmıştır. Tür adındaki angulatus sözcüğü “köşeli” anlamına gelir ve vücudun açılı yapılarından birine işaret eder. Türün yayılışı Palearktik bölgenin sıcak ve kurak kesimleriyle ilişkilidir.

Coranus cinsi, suikastçı böceklerin Harpactorinae alt familyasına aittir. Cinsin üyeleri genellikle bir santimetre civarında, gri, kahverengi ya da siyahımsı renkli, vücudu ince tüylerle kaplı, oldukça sağlam yapılı böceklerdir. Birçok türde kanat uzunluğu bireyler arasında değişir; tam kanatlı bireylerin yanı sıra kanatları kısalmış, uçamayan bireyler de sıktır. Başta ve ön göğüste küçük çıkıntılar ve tanecikler bulunabilir; türler arasındaki ayrım çoğunlukla bu yapılar, kanat biçimi ve genital özellikler incelenerek yapılır.

Bu cinsin türleri çoğunlukla kuru, güneşli ve seyrek bitkili yerlerde, kumlu ve taşlı topraklarda, bozkır ve fundalıklarda, yere yakın otlar arasında yaşar. Yerde ya da alçak bitkiler üzerinde dolaşarak küçük böcekleri, tırtılları ve başka eklem bacaklıları avlarlar. Cins, Avrupa'dan Kuzey Afrika'ya, Orta Doğu'ya ve Asya'ya uzanan geniş bir alanda pek çok türle temsil edilir.

Suikastçı böcekler (Reduviidae), yarım kanatlılar (Hemiptera) takımının en kalabalık yırtıcı familyalarından biridir ve dünya genelinde yedi bini aşkın tür içerir. Familyanın üyeleri, başın altına kıvrılarak taşınan, kalın ve kıvrık üç segmentli bir hortuma sahiptir. Avlarını bu hortumla delerek içine sindirim enzimleri içeren tükürük salgılar ve sıvılaşan dokuları emerek beslenirler. Pek çok türde boyun benzeri daralmış bir baş arkası, iri bileşik gözler ve avı yakalamaya uyarlanmış ön bacaklar görülür. Bazı türler ön göğüs altındaki oluğa hortumlarını sürterek ses de çıkarabilir.

Bu böcekler eksik başkalaşım geçirir: yumurtadan çıkan nimfler ergine benzer, ancak kanatsızdır ve birkaç deri değişiminden sonra ergin hâle gelir. Yumurtalar genellikle toprağa, taş altına, bitki yüzeylerine ya da kabuk çatlaklarına bırakılır. Tarım alanlarında ve doğal ekosistemlerde başka böcekleri avladıkları için zararlı böcek popülasyonlarının dengelenmesine katkıda bulunurlar. Elle tutulduklarında savunma amacıyla sokabilirler; bu ısırık ağrılı olabilir, ancak Akdeniz bölgesindeki türler insan için tehlikeli değildir ve Amerika kıtasındaki kan emici öpücük böceklerinden farklı olarak hastalık taşımazlar.