Chaetopteroplia segetum velutina (Erichson, 1847)

Chaetopteroplia segetum velutina, bokböcekleri ve akrabalarını içeren Scarabaeidae familyasının Rutelinae alt familyasına bağlı Chaetopteroplia cinsinin bir üyesidir. Bu cins, ekin böcekleri olarak bilinen Anisopliini oymağında yer alır ve eskiden geniş anlamda Anisoplia cinsi içinde değerlendirilen türleri kapsar. Bu takson, Chaetopteroplia segetum türünün bir alt türü olarak tanımlanmıştır; alt türler genellikle kıl örtüsü, renk tonu ve coğrafi yayılış bakımından birbirinden ayrılır. velutina adı, Latince kadifemsi anlamına gelir ve bu formun yoğun, kadife görünümlü tüy örtüsüne işaret eder.

Bu gruptaki böcekler genellikle orta büyüklükte, birkaç santimetreyi geçmeyen, uzunca ve hafifçe yassı gövdeli kınkanatlılardır. Baş öne doğru uzamış ve ağız bölgesi kalkan biçimli bir çıkıntıyla örtülüdür. Vücut çoğunlukla yoğun tüylerle kaplıdır; kınkanatlar sarımsı kahverengi, pas renginde ya da koyu tonlarda olabilir ve bazı bireylerde koyu lekeler bulunur. Bacaklar, özellikle ön bacaklar, kazmaya uygun yapıdadır; antenler ise tüm bokböceği akrabalarında olduğu gibi yelpaze biçimli lamellerle sona erer.

Bu grubun erginleri ilkbahar sonu ve yaz başında, özellikle güneşli öğle saatlerinde etkindir. Buğday, arpa, çavdar gibi buğdaygillerin başaklarına ve yabani otların çiçek kurullarına konarak çiçek tozu ve gelişmekte olan tanelerle beslenirler; yoğun oldukları yerlerde tahıl tarlalarında zarar oluşturabildikleri bilinmektedir. Erkekler dişileri bulmak için bitkiler arasında alçak uçuşlar yapar. Larvalar, toprakta yaşayan C biçimli, beyazımsı, kahverengi başlı tipik scarabaeid kurtçuklarıdır. Bitki kökleri ve topraktaki organik maddelerle beslenerek genellikle bir ya da iki yıl içinde gelişimlerini tamamlar, ardından toprakta pupa olurlar. Bu yaşam biçimi, türlerin açık, otsu ve kurak bozkır alanlarıyla tarım arazilerine bağlı olmasını açıklar.

Anisopliini üyeleri esas olarak Akdeniz havzası, Orta Doğu, Kafkasya ve Orta Asya bozkırlarında yayılış gösterir. Anadolu, bu grubun tür çeşitliliği yüksek bölgelerinden biri olarak bilinir. Türlerin ayrımı çoğu zaman kıl örtüsü, renk ve erkek üreme organı gibi ince özelliklere dayandığından kesin tanı için uzman incelemesi gerekir. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.