Candacia catula (Giesbrecht, 1889)

Candacia catula, kalanoid kopepodlar takımının (Calanoida) Candaciidae familyasına bağlı Candacia cinsinde yer alan bir deniz kopepodu türüdür. Tür ilk kez 1889 yılında Giesbrecht tarafından bilimsel olarak tanımlanmıştır. Denizlerin planktonunda serbest yüzerek yaşayan bu küçük kabuklu, türe özgü ayrıntılarına ancak mikroskop altında bakılarak tanınabilir.

Candacia cinsinin üyeleri kopepodlar arasında orta boylu sayılır; ergin bireyler genellikle birkaç milimetre uzunluğa ulaşır. Gövde sağlam yapılıdır, prozomun arka köşeleri çoğu türde sivri çıkıntılar veya dikenler taşır. Birçok türde antenlerde, ağız parçalarında ve bacaklarda koyu kahverengi ya da siyahımsı pigmentasyon görülür. Erkeklerde sağ birinci anten, çiftleşme sırasında dişiyi tutmaya yarayan eklemli, kavrayıcı bir yapıya dönüşmüştür; ayrıca beşinci bacak çifti erkeklerde asimetrik ve kıskaç benzeridir. Türlerin ayrımında bu erkek üreme yapıları ile genital segmentin biçimi önemli rol oynar.

Pek çok kopepodun aksine Candacia türleri esas olarak etçildir. Güçlü, kavrayıcı ağız parçalarıyla diğer küçük kopepodları, larvaları ve çeşitli zooplankton bireylerini yakalayarak beslenirler. Bu nedenle plankton topluluklarında avcı konumundadırlar ve küçük otçul türlerin bolluğunu düzenlemeye katkıda bulunurlar. Kendileri de balıklar, balık larvaları ve daha iri omurgasızlar için besin kaynağıdır. Dişiler yumurtalarını suya bırakır; gelişim, kopepodlara özgü nauplius ve kopepodit evreleri üzerinden gerçekleşir.

Cinsin türleri dünya okyanuslarında, özellikle ılık ve ılıman denizlerin açık su katmanlarında yaygındır; bazı türler kıyı sularına da sokulur. Birçok Candacia türü Akdeniz planktonunda da bilinmektedir. Belirli su kütlelerine bağlı yayılışları nedeniyle oşinografik çalışmalarda gösterge tür olarak kullanılabilirler. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.