Calocalanus styliremis Giesbrecht, 1888

Calocalanus styliremis, kalanoid kopepodlar takımının (Calanoida) Paracalanidae familyasına bağlı Calocalanus cinsinde yer alan küçük bir deniz kopepodu türüdür. Tür ilk kez 1888 yılında Giesbrecht tarafından bilimsel olarak tanımlanmıştır. Plankton içinde serbestçe yüzen bu canlılar çıplak gözle ancak belli belirsiz seçilebilecek kadar küçüktür ve tür düzeyinde ayrımları yalnızca mikroskop altında yapılabilir.

Calocalanus cinsinin üyeleri genellikle bir milimetreden kısa, saydam ve narin yapılı kopepodlardır. Gövdenin ön kısmı (prozom) oval ya da armut biçimlidir; uzun birinci antenler yüzme ve algılamada görev alır. Cinsin en dikkat çekici özelliği, özellikle dişilerde kuyruk çatalındaki (furka) kılların çok uzun, tüylü ve çoğu zaman asimetrik olmasıdır. Bu süslü kıllar hem süzülmeyi kolaylaştırır hem de türlerin ayırt edilmesinde temel karakterlerden biridir. Türler arasındaki farklar kıl sayısı, uzunluğu, gövde biçimi ve üreme segmentinin yapısı gibi ince ayrıntılara dayanır.

Bu cinsin türleri ağırlıklı olarak açık denizlerin ılık ve sıcak üst su katmanlarında yaşar. Küçük ağız parçalarıyla sudaki tek hücreli algleri, mikroplanktonu ve organik parçacıkları süzerek beslenirler. Sayıca bol olduklarında besin zincirinde önemli bir halka oluştururlar: birincil üretimi daha büyük hayvanlara aktarır, balık larvaları, ok kurtları, medüzler ve daha iri kopepodlar için besin kaynağı olurlar. Dişiler yumurtalarını suya bırakır; yumurtadan çıkan nauplius larvaları birkaç evreden geçerek kopepodit evrelerine ve ardından ergin bireye dönüşür.

Calocalanus türleri dünya okyanuslarının tropikal ve ılıman bölgelerinde geniş bir yayılış gösterir; cinsin pek çok türü Akdeniz planktonunda da bilinmektedir. Küçük boyları nedeniyle plankton örneklemelerinde ince gözlü ağlarla toplanırlar ve deniz ekosistemlerinin izlenmesinde, su kütlelerinin karakterize edilmesinde yararlı gösterge organizmalar arasında sayılırlar. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.