Briza humilis

Briza humilis, Doğu Akdeniz ve Batı Asya'da yayılış gösteren tek yıllık küçük bir ottur. Genellikle 10–40 cm boyunda kalır; ince saplar üzerinde nispeten az sayıda, şişkin ve yumurta biçimli başakçık taşır. İlkbaharda çiçeklenir, yaz başında tohumlarını dökerek kurur. Kurak çayırlarda, taşlık yamaçlarda, nadas tarlalarında ve yol kenarlarında yetişir. Tek yıllık yaşam döngüsü sayesinde yaz kuraklığını tohum olarak geçirir.

Briza, Türkçede titrek otlar olarak da bilinen, rüzgârda titreyen sarkık başakçıklarıyla kolayca tanınan bir buğdaygil cinsidir. Başakçıklar şişkin, yürek ya da yumurta biçimli, yanlardan basık ve kılçıksızdır; pulcuklar birbirinin üzerine kiremit gibi dizilir. Çiçek durumu ince ve narin saplar üzerinde taşınan gevşek bir salkımdır; olgunlukta başakçıklar saman sarısı ya da kahverengimsi bir renk alır. Cins, Avrupa, Akdeniz havzası ve Batı Asya'da yayılış gösteren tek ve çok yıllık türler içerir. Bazı türleri kuru çiçek düzenlemelerinde ve süs bitkisi olarak kullanılır.

Buğdaygiller (Poaceae), dünyanın en geniş yayılışlı bitki ailelerinden biridir ve çayır, step, savan ve orman altı gibi pek çok yaşam alanında baskın bitki örtüsünü oluşturur. Ailenin üyelerinde gövde (saman sap) genellikle boğumlu ve içi boştur, yapraklar kın ve şerit biçimli ayadan oluşur, kın ile aya arasında dil adı verilen zarımsı ya da tüylü bir yapı bulunur. Çiçekler çok küçük, gösterişsiz ve rüzgârla tozlaşır; başakçık adı verilen birimlerde, kavuz ve pulcuklarla korunmuş olarak toplanır. Meyve, tohum kabuğunun meyve duvarıyla kaynaştığı tek tohumlu bir karyopsistir.

Bu tür otlar toprağı saçak kökleriyle tutarak erozyonu azaltır, otçul memeliler ve böcekler için önemli bir besin kaynağıdır, tohumları da birçok kuş ve kemirgen tarafından tüketilir. Doğal çayır ve meraların yapısını anlamak için bu tür grupların tanınması önemlidir; birbirine benzeyen türler çoğunlukla başakçık, kavuz ve kılçık özelliklerine bakılarak ayırt edilir.