Bellardiochloa carica

Bellardiochloa carica, adını Güneybatı Anadolu'daki tarihî Karya bölgesinden alan bir türdür. Çok yıllık, öbek oluşturan bir ottur; dar yaprakları ve renkli kavuzlu başakçıklarıyla cinsin genel görünümünü taşır. Dağlık alanlarda kayalık ve taşlık yamaçlarda, seyrek bitki örtüsü içinde yetişir; çiçeklenme genellikle ilkbahar sonu ile yaz başında gerçekleşir. Türü yakın akrabalarından ayırmak için başakçık ve kavuz özelliklerinin ayrıntılı incelenmesi gerekir.

Bellardiochloa, salkımotu (Poa) cinsine yakın akraba olan, az sayıda türden oluşan bir buğdaygil cinsidir. Üyeleri çok yıllık, öbek oluşturan otlardır; yaprakları dar ve çoğunlukla katlanmış ya da kıvrıktır. Çiçek durumu gevşek ya da sıkıca toplanmış bir salkımdır; başakçıklar birkaç çiçeklidir ve kavuzları sıklıkla mor, menekşe ya da altın renk tonları gösterir. Cinsin türleri ağırlıklı olarak Güney Avrupa dağlarından Anadolu, Kafkasya ve İran'a uzanan bölgede, yüksek dağ çayırları, kayalık yamaçlar ve orman üstü açıklıklarda yetişir.

Buğdaygiller (Poaceae), dünyanın en geniş yayılışlı bitki ailelerinden biridir ve çayır, step, savan ve orman altı gibi pek çok yaşam alanında baskın bitki örtüsünü oluşturur. Ailenin üyelerinde gövde (saman sap) genellikle boğumlu ve içi boştur, yapraklar kın ve şerit biçimli ayadan oluşur, kın ile aya arasında dil adı verilen zarımsı ya da tüylü bir yapı bulunur. Çiçekler çok küçük, gösterişsiz ve rüzgârla tozlaşır; başakçık adı verilen birimlerde, kavuz ve pulcuklarla korunmuş olarak toplanır. Meyve, tohum kabuğunun meyve duvarıyla kaynaştığı tek tohumlu bir karyopsistir.

Bu tür otlar toprağı saçak kökleriyle tutarak erozyonu azaltır, otçul memeliler ve böcekler için önemli bir besin kaynağıdır, tohumları da birçok kuş ve kemirgen tarafından tüketilir. Doğal çayır ve meraların yapısını anlamak için bu tür grupların tanınması önemlidir; birbirine benzeyen türler çoğunlukla başakçık, kavuz ve kılçık özelliklerine bakılarak ayırt edilir.