Astacilla longicornis (Sowerby, 1806)

Astacilla longicornis, eşayaklılar (Isopoda) takımının Arcturidae familyasına ait ilginç görünümlü bir deniz kabuklusudur. Eşayaklılar, yüksek kabuklular (Malacostraca) sınıfında yer alan, karapaksız ve birbirine benzeyen yedi çift göğüs bacağına sahip canlılardır; takımın denizlerden tatlı sulara ve karaya kadar çok geniş bir yayılışı vardır.

Arcturidae familyasının üyeleri, tipik yassı eşayaklılardan çok farklı olarak uzun, ince ve dik duran bir vücuda sahiptir. Arka bacaklarıyla hidroidler, süngerler ya da diğer sabit yaşayan canlılara tutunur, vücutlarının ön kısmını yukarı kaldırarak uzun antenleri ve kıllı ön bacaklarıyla sudaki besin parçacıklarını yakalarlar. Astacilla cinsinde dördüncü göğüs halkası belirgin biçimde uzamıştır. Astacilla longicornis, adının belirttiği gibi ("uzun boynuzlu") çok uzun antenlere sahiptir ve ince, dal benzeri görünümüyle tutunduğu canlılar arasında kolayca gözden kaçar. Tür Kuzeydoğu Atlantik kıyılarından ve Akdeniz'den bilinir.

Bu familyada dişiler yumurtalarını göğüslerinin altındaki kuluçka kesesinde taşır; yavrular çıktıktan sonra bir süre annenin antenleri üzerine tutunarak yaşar.

Deniz eşayaklıları deniz dibi ekosistemlerinde çeşitli roller üstlenir ve birçok balık için besin kaynağıdır. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.

Eşayaklıların tür düzeyinde tanınması çoğunlukla büyüteç ya da mikroskop altında yapılan ayrıntılı incelemeyi gerektirir. Vücut biçimi, antenlerin uzunluğu, bacak uçlarındaki tırnakların yapısı, karın üyeleri ve kuyruk plakası (pleotelson) ayırıcı özellikler arasında yer alır. Deniz eşayaklılarının yayılışları hakkındaki bilgiler büyük ölçüde dip örneklemeleri, balık incelemeleri ve diğer bilimsel araştırmalara dayanır; küçük boylu türlerin birçoğu doğada kolayca fark edilmez.