Arundo donax

Arundo donax, buğdaygiller (Poaceae) ailesine ait, çok yıllık, çok iri bir kamıştır ve Türkçede kargı ya da kargı kamışı olarak bilinir. Gövdeleri 2–6 m, uygun koşullarda daha da fazla boylanabilir; içi boş, kalın ve sert gövdeleri bambuyu andırır. Yaprakları geniş, şerit biçimli ve mavimsi yeşildir; gövdenin iki yanına düzenli olarak dizilir. Yaz sonu ve sonbaharda gövde ucunda 30–60 cm uzunluğa ulaşabilen, açık kahverengimsi ya da gümüşi tüylü büyük bir salkım oluşturur.

Arundo cinsi, Akdeniz havzasından Asya'ya kadar uzanan geniş bir alanda doğal olarak yayılan, az sayıda türden oluşan iri, çok yıllık kamışların bulunduğu bir buğdaygil cinsidir. Bu cinsin üyeleri kalın, yatay gelişen rizomlarla yayılır, odunsulaşan dik gövdeler oluşturur ve yaprakları gövde boyunca iki sıra hâlinde dizilir. Çiçek durumu büyük, yoğun ve tüylü bir salkımdır; başakçıklardaki lemmalar uzun ipeksi tüylerle kaplıdır.

Kargı, dere ve nehir kenarları, kanallar, sulak alanlar ve tarım arazilerinin kıyıları gibi nemli topraklarda yoğun topluluklar oluşturur. Kalın ve yatay rizomlarıyla hızla yayılır; birçok bölgede verimli tohum bağlamadığı ve esas olarak rizom ve gövde parçalarıyla çoğaldığı bilinir. Kökeni Asya olarak kabul edilir ancak çok eski çağlardan beri Akdeniz havzasında yetiştirildiği için bu bölgede doğallaşmıştır. Gövdeleri tarih boyunca çit, tavan örtüsü, sepet, olta kamışı ve özellikle nefesli çalgılarda (klarinet, saksafon, obua kamışları ile ney benzeri çalgılar) kullanılmıştır. Rüzgâr kıran ve şev tutucu olarak da dikilir.

Dünyanın sıcak bölgelerine yaygın şekilde taşınan kargı, Amerika, Güney Afrika ve Avustralya gibi pek çok yerde nehir kenarı ekosistemlerini bozan, yangın riskini artıran ve su tüketimi yüksek bir istilacı tür olarak kabul edilir.

Buğdaygiller (Poaceae, eski adıyla Gramineae) dünyanın en büyük ve ekonomik açıdan en önemli bitki ailelerinden biridir. Bu ailenin üyelerinde gövde genellikle boğumlu ve boğum araları içi boş saplardan oluşur, yapraklar iki sıralı dizilir ve gövdeyi saran bir kın ile bu kının üst ucunda dil adı verilen zarımsı ya da tüylü bir yapı bulunur. Çiçekler küçük, gösterişsiz ve rüzgârla tozlaşmaya uyumludur; başakçık adı verilen birimler hâlinde toplanır ve kavuzlarla korunur. Meyve, tohum kabuğunun meyve duvarıyla kaynaştığı karyopsis tipindedir.