Arum megobrebi

Arum megobrebi, Araceae (yılanyastığıgiller) familyasının Arum cinsine ait, yakın dönemde tanımlanmış bir yılanyastığı türüdür. Kafkasya'nın güneybatı kesimi ve Karadeniz'in doğu kıyılarıyla ilişkili, dar yayılışlı türler arasında yer alır. Tür adı Gürcüce "dostlar" anlamına gelen bir sözcükten türetilmiştir.

Arum cinsinin üyeleri yumrulu, çok yıllık otsu bitkilerdir. Yaprakları genellikle uzun saplı, ok veya mızrak biçimlidir ve çoğu türde sonbahar ya da kış aylarında topraktan çıkar. Çiçeklenme döneminde spadiks adı verilen etli bir başak ile onu saran, yaprak benzeri büyük bir örtü (spata) oluşur. Küçük ve gösterişsiz çiçekler spatanın tüp biçimli tabanında gizlidir; altta dişi, onların üzerinde erkek çiçekler ve kıl benzeri kısır yapılar bulunur. Cinsin tozlaşma biyolojisi dikkat çekicidir. Spadiksin çıplak üst kısmı (apendiks) ısı üretebilir ve birçok türde gübre ya da çürük kokusunu andıran bir koku yayar. Bu koku küçük sinekleri ve böcekleri çeker; böcekler spatanın tabanındaki odacığa girer, kıllar nedeniyle bir süre burada tutulur ve bu sırada taşıdıkları polenle tozlaşmayı sağlar. Tozlaşmadan sonra spata kurur ve geriye olgunlaştıkça turuncu-kırmızıya dönen parlak meyvelerden oluşan bir başak kalır.

Bu tür, Doğu Karadeniz ve Kafkasya'daki yakın akrabaları gibi nemli ormanlık alanlar, orman kenarları ve çalılıklar gibi gölgeli ve humuslu ortamlarda yetişir. İlkbaharda çiçeklenir; yaprakları ok biçimli olup çiçek durumundan önce gelişir. Yakın akraba türlerle benzerliği nedeniyle kesin tanımı çiçek durumunun ayrıntılı incelenmesini gerektirir. Dar yayılışlı olması, yaşam alanlarının bozulmasına karşı türü daha hassas kılar.

Cinsin yaklaşık 25–30 türü vardır ve bunların çoğu Avrupa, Akdeniz havzası, Batı Asya ve Kafkasya'da yayılış gösterir; Türkiye cinsin tür çeşitliliğinin yüksek olduğu bölgeler arasındadır. Bitkinin tüm kısımları kalsiyum oksalat kristalleri içerir ve çiğ olarak yenildiğinde ağız ve boğazda şiddetli yanma, şişlik ve tahrişe yol açar. Özellikle çocukların dikkatini çeken parlak renkli meyveler bu nedenle tehlikelidir; bitki zehirli kabul edilmelidir.