Aphelochirus aestivalis (Fabricius, 1803)

Aphelocheirus aestivalis (sıklıkla Aphelochirus yazımıyla da geçer), Aphelocheiridae ailesine bağlı, Avrupa’nın en iyi bilinen akarsu yarım kanatlılarından biridir. Erginleri yaklaşık 8–12 mm boyunda, yassı, geniş oval ve kahverengi gövdelidir; uzun hortumları göğüs altına kadar uzanır.

Aphelocheiridae ailesi, hayatının tamamını su altında geçirebilen az sayıdaki böcek grubundan birini oluşturur. Bu böcekler yüzeye çıkıp hava almak zorunda değildir: vücut yüzeyini kaplayan son derece sık ve ince kıllar, kalıcı ince bir hava tabakası (plastron) tutar ve suda çözünmüş oksijen bu tabaka aracılığıyla doğrudan solunur. Bu nedenle oksijence zengin, temiz ve akan suları tercih ederler.

Gövdeleri çok yassı, yuvarlağımsı ve kahverengidir; dip çakılları ve taşlar arasında yaşamaya uyumludur. Erginlerin çoğu kısa kanatlıdır ve uçamaz. Dipteki böcek larvaları, küçük kabuklular ve yumuşakçalarla beslenen avcılardır. Plastron solunumuna bağımlı oldukları için kirlenmeye ve oksijen azalmasına duyarlıdır; bu nedenle temiz akarsuların gösterge canlıları arasında sayılırlar. Yarım kanatlılar (Hemiptera) takımının tüm üyeleri gibi, ağız parçaları delici-emici bir hortuma dönüşmüştür. Gelişimleri yarım başkalaşımlıdır: yumurtadan çıkan nimfler ergine benzer, birkaç kez deri değiştirerek büyür ve kanatları son deri değişiminde tam gelişir. Pupa evresi yoktur. Bu takımın tatlı sularda yaşayan üyeleri, su ekosistemlerinin besin ağlarında hem avcı hem de av olarak önemli bir yer tutar.

Tür Avrupa’nın büyük bölümünde, özellikle çakıllı ve kumlu tabanlı, temiz ve oksijenli nehirlerde yayılış gösterir; doğuda Batı Asya’ya kadar uzanır. Akarsu kirliliği ve barajlarla akışın değişmesi türün yaşam alanlarını tehdit eden başlıca etkenlerdir.