Anomolacera patersoni Templeton, 1837

Anomalocera patersoni (adı kimi kaynaklarda Anomolacera olarak hatalı yazılır), Pontellidae ailesine ait iri ve gösterişli bir deniz kopepodudur. Tür 1837 yılında Templeton tarafından tanımlanmıştır ve kopepodlar arasında boyca büyük sayılır; erginleri birkaç milimetre uzunluğa ulaşabilir.

Bu tür canlı mavi-yeşil renkleriyle dikkat çeker ve deniz yüzeyinin hemen altında, nöstonda yaşar. Kuzeydoğu Atlas Okyanusu, Kuzey Denizi ve Akdeniz'de bilinir. Güçlü bir yüzücüdür; avcılardan kaçarken sudan sıçradığı gözlenmiştir. Hem bitkisel hem hayvansal besinlerle beslenir ve balık larvaları ile küçük kopepodları da avlayabilir.

Pontellidae ailesi, deniz yüzeyinin hemen altındaki ince su katmanında, yani nöstonda yaşamaya uyum sağlamış kalanoid kopepodları kapsar. Bu ailenin üyeleri görece iri yapılıdır, çoğu zaman mavi ya da yeşilimsi renklidir ve başlarında belirgin göz mercekleri taşır; bu özellikler yüzeydeki yoğun ışık koşullarına uyumla ilişkilendirilir. Pek çok türü güçlü yüzücüdür ve tehlike anında sudan sıçrayabilir. Beslenmeleri genellikle karışıktır ve küçük hayvanları da avlarlar. Kalanoid kopepodlar, birinci antenlerinin (antenüllerinin) çok uzun ve çok eklemli olmasıyla, vücudun öndeki geniş prozom ile arkadaki dar ürozom arasındaki hareketli eklemin beşinci göğüs segmentinin arkasında yer almasıyla tanınır. Antenüller hem yüzme ve süzülme sırasında denge sağlar hem de su hareketlerini algılayarak avcılardan kaçışta önemli rol oynar. Erkeklerde bir veya iki antenül, çiftleşme sırasında dişiyi tutmak için kavrayıcı yapıya dönüşmüş olabilir; beşinci bacak çifti de erkeklerde çoğu zaman asimetriktir ve tür ayrımında başlıca karakterdir.

Kopepodlar ayrı eşeylidir. Yumurtadan çıkan nauplius larvası altı nauplius evresinden, ardından beş kopepodit evresinden geçerek ergin bireye dönüşür. Tür ayrımı genellikle mikroskop altında ağız parçaları, yüzme bacakları ve özellikle beşinci bacak çiftinin yapısı incelenerek yapılır. Kalanoid kopepodlar deniz zooplanktonunun sayıca ve biyokütle bakımından en önemli bileşenleri arasındadır. Fitoplanktonu ve küçük canlıları tüketerek birincil üretimi balık larvalarına, hamsi ve sardalya gibi pelajik balıklara ve diğer planktonla beslenen hayvanlara aktarırlar; bu nedenle deniz besin ağlarında kilit bir halka oluştururlar.