Alopecurue utriculatus

Bu kayıt, büyük olasılıkla Alopecurus utriculatus türünün yazım hatasıyla girilmiş adıdır. Alopecurus utriculatus, tilki kuyruğu cinsine bağlı tek yıllık bir ottur. En belirgin özelliği, salkımın altındaki en üst yaprak kınının şişkin ve kesecik biçiminde olmasıdır; tür adı da bu kesecik görünümüne işaret eder. Başak benzeri salkımı kısa, oval ile silindirimsi arasında ve yumuşaktır, başakçıklarında belirgin kılçıklar bulunur.

Alopecurus cinsi, Türkçede tilki kuyruğu olarak bilinen, ılıman bölgelerde yayılış gösteren ve onlarca türü kapsayan bir buğdaygil cinsidir. Bu cinsin en belirgin özelliği, sık ve silindir biçimli, yumuşak dokulu başak benzeri salkımlarıdır; bu görünüm cinse adını verir. Başakçıklar tek çiçeklidir, yassılaşmıştır ve dış kavuzun sırtından çıkan ince bir kılçık taşır. Türler çayırlarda, nemli meralarda, tarla kenarlarında ve dağ otlaklarında yetişir; bazıları değerli yem bitkisi, bazıları ise tarla yabancı otudur.

Nemli çayırlarda, sulak mera kenarlarında ve tarlalarda yetişir; ilkbaharda çiçeklenir. Güney ve Doğu Avrupa ile Batı Asya'da yayılış gösterir.

Buğdaygiller (Poaceae, eski adıyla Gramineae), dünyanın en büyük ve ekonomik açıdan en önemli bitki familyalarından biridir. Üyelerinin gövdeleri genellikle boğumlu ve içi boş saplardır; yapraklar iki sıralı dizilir, gövdeyi saran bir kın ve kın ile yaprak ayası arasında dil adı verilen zarımsı ya da tüylü bir yapı taşır. Çiçekler küçük, gösterişsiz ve rüzgârla tozlaşır; başakçık adı verilen birimler halinde toplanır ve meyve, tohum kabuğunun meyve duvarına kaynaştığı tane (karyopsis) tipindedir.

Buğdaygiller ailesinin yabani türleri meraların ve doğal otlakların temelini oluşturur, toprağı saçak kökleriyle tutarak erozyonu azaltır ve pek çok böcek, kuş ile memeli için besin ve barınak sağlar. Bu nedenle tür ve alttür düzeyindeki farklılıkların bilinmesi, hem bitki örtüsü çalışmaları hem de mera yönetimi açısından değerlidir.