Acartia (Acanthacartia) tonsa Dana, 1849

Acartia tonsa, Acanthacartia alt cinsine ait, dünyanın en iyi araştırılmış kopepodlarından biridir. Boyu yaklaşık 1–1,5 milimetredir. Çok geniş tuzluluk ve sıcaklık aralığına dayanabilir; haliçlerde ve kıyı lagünlerinde çok yüksek yoğunluklara ulaşır. Kökeni Amerika kıyılarıdır; gemi balast suları ile Avrupa denizlerine, Akdeniz’e ve Karadeniz’e taşındığı kabul edilir. Laboratuvarda kolayca üretilebildiği için balık larvası yemi olarak ve ekotoksikoloji testlerinde kullanılır.

Acartia cinsi, Acartiidae familyasına bağlı ve dünya genelinde yaklaşık altmış türü bulunan kalanoid kopepod cinsidir. Türleri çoğunlukla kıyı sularında, koylarda, haliçlerde ve lagünlerde yaşar; tuzluluk ve sıcaklık değişimlerine dayanıklılıklarıyla bilinir. Bireyler genellikle 1–1,5 milimetreden küçüktür, vücutları ince ve saydamdır. Cins, alt cinslere ayrılır ve türler özellikle erkeklerin beşinci bacak yapısı ile urosomdaki diken ve kıl düzeni gibi mikroskobik özelliklerle ayırt edilir. Dişiler yumurtalarını taşımaz, doğrudan suya bırakır; bazı türler olumsuz koşulları dip çamurunda dinlenme yumurtalarıyla geçirir.

Kalanoid kopepodlar, denizlerin ve tatlı suların planktonunda sayıca en baskın hayvanlar arasında yer alan küçük kabuklulardır. Vücutları ön bölüm (prosom) ve daha dar arka bölüm (urosom) olarak ikiye ayrılır; birinci antenleri uzundur ve hem algılamada hem yüzmede kullanılır. Ağız parçalarıyla su akımı oluşturarak fitoplanktonu, küçük protistleri ve organik parçacıkları yakalarlar. Gelişimleri altı nauplius ve beş kopepodit evresinden geçerek yetişkinliğe ulaşır.

Kopepodlar deniz besin ağının temel halkalarından biridir: fitoplanktondan elde edilen enerjiyi balık larvalarına, hamsi ve sardalya gibi küçük pelajik balıklara, deniz anaları ve diğer omurgasızlara aktarırlar. Dışkı paletleri ve günlük dikey göçleri sayesinde karbonun derin sulara taşınmasında da rol oynarlar. Bu nedenle bolluklarındaki değişimler balıkçılık ve deniz ekosistemlerinin izlenmesi açısından önem taşır.