Thylacodes arenarius (Linnaeus, 1758)

Thylacodes arenarius, Littorinimorpha takımının Vermetidae familyasına ait, kayalara yapışık olarak yaşayan iri bir deniz salyangozudur. Tür, 1758 yılında Carl Linnaeus tarafından tanımlanmıştır ve uzun süre Serpulorbis arenarius adıyla bilinmiştir. Familyanın en iri türlerinden biridir; düzensiz kıvrımlı, kalın duvarlı tüpü birkaç santimetre çapa ve onlarca santimetre uzunluğa ulaşabilir. Tüpün dış yüzeyi kaba boyuna çizgili, ağız kısmı ise genellikle kırmızımsı ya da turuncumsu tonlardadır.

Vermetidae familyası, kabuğu düzenli bir sarmal yerine düzensiz kıvrımlı bir boruya dönüşmüş ve kayalara ya da başka sert yüzeylere çimentolanmış olarak yaşayan deniz salyangozlarını kapsar. Bu görünümleriyle ilk bakışta deniz kurtlarının kalkerli tüplerine benzerler; ancak tüpün iç yüzeyinin parlak ve kabuğun katmanlı yapısı salyangoz olduklarını gösterir. Yetişkinler yerlerinden hareket edemez.

Vermetidler beslenmek için ağızlarına yakın bir bezden salgıladıkları yapışkan sümük ipliklerini suya bırakır; bu ağlara takılan plankton ve organik parçacıkları belirli aralıklarla geri çekip yutarlar. Bazı türler ayrıca solungaçlarıyla süzme yapar. Ayrı eşeylidirler; dişiler yumurta kapsüllerini tüpün içinde taşır.

Thylacodes arenarius, Akdeniz'de ve komşu Doğu Atlantik kıyılarında yaygındır. Genellikle sığ sulardan birkaç on metre derinliğe kadar kayalık tabanlarda, taşların alt yüzeylerinde ve yarıklarda tek başına ya da küçük gruplar hâlinde yaşar. Su içinde bıraktığı geniş sümük ağı dalgıçlar tarafından kolayca fark edilir. Bu sümük ağına ve tüpün kenarına dokunulması hafif tahrişe yol açabilir; bu nedenle dalış sırasında dikkatli olunması önerilir. Türkiye kıyılarındaki dağılımına ilişkin ayrıntılı bilgi sınırlıdır; bu tür küçük salyangozlar genellikle bilimsel tarama çalışmalarında ve deniz faunası listelerinde kayda geçer.