Syllis beneliahuae (Campoy & Alquézar, 1982)

Syllis beneliahuae, halkalı solucanlar (Annelida) şubesinin çok kıllılar (Polychaeta) sınıfına, Phyllodocida takımının Syllidae familyasına ait küçük bir deniz solucanıdır. Akdeniz'den tanımlanmış bu tür, Syllis cinsinin bir üyesidir. Diğer syllid solucanları gibi gövdesi çok sayıda benzer segmentten oluşur ve her segmentin yanlarında kıl demetleri taşıyan parapodyumlar bulunur.

Syllis cinsi, familyanın en kalabalık cinslerinden biridir ve dünya denizlerinde yüzden fazla tür içerir. Cinsin üyeleri genellikle birkaç milimetreden birkaç santimetreye kadar uzunlukta, ince, çok segmentli solucanlardır. Belirgin boğumlu (tespih tanesi gibi) sırt sirleri, iyi gelişmiş palpları ve tek dişli yutakları tipiktir. Kayalık zeminlerde, alg ve deniz çayırı örtülerinde, süngerlerin, mercanların ve diğer sesil canlıların arasında yaşarlar; çoğu tür gelgit bölgesinden sığ sublitorale kadar yaygındır.

Syllidae familyası, deniz halkalı solucanları arasında tür sayısı en yüksek gruplardan biridir ve dünya genelinde binden fazla tür içerir. Familya üyeleri; başın önünde yer alan üç anten, bir çift palp, segmentlerin yanlarındaki ince ve çoğu zaman boğumlu sirler ve özellikle ağız boşluğunun arkasındaki kaslı yutak bölümü olan proventrikül ile tanınır. Proventrikül mikroskop altında enine çizgili bir fıçı gibi görünür ve besinin emilmesinde pompa görevi görür.

Syllid solucanlarının üremesi ilginçtir. Pek çok türde vücudun arka kısmı, gözleri büyümüş ve yüzme kılları gelişmiş, eşey hücreleri taşıyan ayrı bir bireye (stolon) dönüşür. Bu üreme bireyleri gövdeden kopar, genellikle geceleri su kolonuna yükselir ve yumurta ile spermlerini suya bırakır. Bu sürece stolonizasyon ya da şizogami denir. Böylece ana birey dipte kalarak yaşamını sürdürür.

Bu solucanlar deniz ekosistemlerinde önemli bir yer tutar: küçük omurgasızların, balıkların ve diğer avcıların besinini oluşturur, kendileri de dipteki küçük canlılarla, alglerle ve organik parçacıklarla beslenir. Taksonomik olarak birbirine çok benzeyen türleri ayırt etmek için kılların (setaların) biçimi, sirlerin boğum sayısı ve proventrikülün uzunluğu gibi mikroskobik karakterler kullanılır. İnsanlara herhangi bir zararları yoktur; bilimsel olarak ise deniz dibi biyoçeşitliliğinin ve çevre kalitesinin göstergesi olarak incelenirler.