Sphaerosyllis bulbosa Southern, 1914

Sphaerosyllis bulbosa, çok kıllı solucanlar (Polychaeta) sınıfının Phyllodocida takımına ve Syllidae ailesine ait çok küçük bir deniz halkalı solucanıdır. Tür, 1914 yılında Southern tarafından İrlanda kıyılarından tanımlanmıştır; adı soğanımsı sırt sirruslarına gönderme yapar. Kuzeydoğu Atlantik ve Akdeniz'de kumlu ve çakıllı tabanlarda kaydedilir.

Sphaerosyllis cinsinin üyeleri genellikle birkaç milimetre uzunluğunda, kısa ve tıknaz gövdeli solucanlardır. Vücut yüzeyi çoğu türde küçük papillalarla kaplıdır ve bu papillalara yapışan kum ve çamur parçacıkları hayvanın üzerini örterek onu kamufle eder. Sırt sirrusları kısa ve küre ya da şişe biçimlidir; cinsin adı da bu yuvarlak yapılara gönderme yapar. Palplar büyük ölçüde kaynaşıktır ve antenler kısadır. Birçok türde parapodların yanında salgı bezleri bulunur.

Bu cins, Syllidae ailesinin Exogoninae alt ailesinde yer alır. Exogoninae üyeleri ailenin en küçük temsilcileridir; vücutları genellikle birkaç milimetreyi geçmez, palpları kısmen ya da tamamen birbirine kaynaşmıştır ve sırt sirrusları kısa, şişkin ya da topuz biçimlidir. Bu alt ailenin dikkat çekici bir özelliği yavru bakımıdır: dişiler yumurtalarını ve gelişen embriyoları vücutlarının sırt ya da karın yüzüne tutturarak bir süre taşır. Gelişme doğrudan olur ve serbest yüzen uzun bir larva evresi bulunmaz.

Syllidae, deniz halkalı solucanları arasında tür sayısı en yüksek ailelerden biridir ve dünya genelinde binden fazla tür içerir. Ailenin en belirgin özelliği, ağız arkasındaki kaslı yutak bölümünü izleyen ve proventrikül adı verilen, enine kas bantlarıyla çizgili görünen pompa organıdır. Bu organ besinin emilmesinde rol oynar ve aile içindeki cinslerin ayrımında önemli bir karakterdir. Sillidlerin çoğu birkaç milimetre ile birkaç santimetre arasında, ince ve narin yapılı solucanlardır.

Syllidae üyeleri kayalık yüzeylerde, deniz çayırı köklerinde, alg örtüleri arasında, sünger ve yosun hayvanı kolonilerinde ve kum taneleri arasındaki boşluklarda yaşar. Beslenmeleri türe göre değişir; bir kısmı küçük omurgasızları avlar, bir kısmı diyatome ve organik parçacıklarla beslenir. Bentik besin ağında hem tüketici hem de balıklar ve kabuklular için besin kaynağı olarak önemli bir yer tutarlar. Küçük boyutları nedeniyle ancak mikroskop altında, parapodlar, sirruslar ve kılların ayrıntılı incelenmesiyle teşhis edilebilirler; bu nedenle deniz bentik araştırmalarında ve çevresel izleme çalışmalarında sıklıkla kaydedilirler.