Scoletoma impatiens (Claparède, 1868)

Scoletoma impatiens, Eunicida takımının Lumbrineridae familyasına ait bir deniz halkalı solucanıdır (Polychaeta). Claparède tarafından 1868 yılında Napoli Körfezi'nden tanımlanmış olan bu tür, Scoletoma cinsine aittir. Bu cins, kancalı kıllarının yapısıyla Lumbrineris türlerinden ayrılır. Akdeniz'in yumuşak zeminlerinde en sık rastlanan Lumbrineridae türlerinden biri olarak bilinir.

Bu cinsin üyeleri ince uzun, silindirik vücutlu, çoğunlukla birkaç santimetre uzunluğunda solucanlardır; vücut rengi genellikle sarımsı, pembemsi ya da kahverengimsidir ve yüzey hafif yanardöner bir parıltı taşır. Baş bölgesinde göz ve uzantı bulunmaz ya da çok belirsizdir.

Lumbrineridae familyası, Eunicida takımına bağlı, dünya genelinde yüzlerce türü bulunan halkalı solucanlar grubudur. Üyeleri ilk bakışta toprak solucanını andıran, ince uzun, silindirik ve çoğu zaman parlak yanardöner bir vücuda sahiptir. Baş bölgesi (prostomium) genellikle konik ya da yuvarlaktır ve Eunicidae'nin aksine belirgin baş uzantıları taşımaz. Parapodyumlar küçük ve tek dallıdır; kıllar arasında basit kıllar ile kancalı kıllar bulunur. Ağızda kitinli bir çene aygıtı vardır ve maksilla parçalarının biçimi ile diş sayıları türlerin ayrımında en önemli ölçütler arasındadır.

Lumbrineridae türleri çoğunlukla yumuşak zeminlerde, yani çamur, kum ve karışık sedimentlerde yaşar; bir kısmı ise kaya oyuklarında ve deniz çayırı köklerinin arasında bulunur. Sedimentin içinde kazarak ilerler, küçük omurgasızları avlar ya da organik artıklarla beslenirler. Gıgit bölgesinden derin denizlere kadar geniş bir derinlik aralığında görülürler ve bentik toplulukların çoğu zaman bol bulunan, ekolojik açıdan önemli bileşenleridir. Balıklar ve diğer dip canlıları için besin kaynağı oluştururlar, sedimentin karıştırılmasına ve havalanmasına katkıda bulunurlar.

Bu familyanın türleri küçük boyları ve birbirine çok benzeyen dış görünüşleri nedeniyle çoğu zaman yalnızca mikroskop altında, çene yapısı ve kıl özellikleri incelenerek ayırt edilebilir. Deniz dibi izleme çalışmalarında ve kirlilik değerlendirmelerinde sıkça kaydedilirler; insanlara karşı herhangi bir tehlikeleri bilinmez.

Tür Akdeniz ve Doğu Atlantik'te yaygındır; kumlu ve çamurlu zeminlerde, deniz çayırı alanlarında bulunur.