Ringicula auriculata (Ménard de la Groye, 1811)

Ringicula auriculata, Ringiculidae ailesine ait küçük bir deniz salyangozudur. Ménard de la Groye tarafından 1811'de tanımlanmıştır. Kabuğu birkaç milimetre boyunda, kalın, beyaz ve parlaktır; kısa sivri bir tepe ile şişkin bir son turdan oluşur. Ağız açıklığının kalınlaşmış dış dudağı ve kolumelladaki belirgin kıvrımlar türü tanımayı kolaylaştırır.

Ringiculidae, Cephalaspidea takımına bağlı, çok küçük ve kalın kabuklu deniz salyangozlarını kapsayan bir ailedir. Kabuk genellikle birkaç milimetre boyunda, yuvarlakça ya da kısa koni biçiminde, beyaz ve parlaktır. Ailenin en belirgin özelliği, ağız açıklığının kalınlaşmış dış dudağı ile kolumella ve iç dudak üzerindeki belirgin kıvrım ve dişlerdir; ağız açıklığı bu yapılar nedeniyle kulak biçimini andırır.

Ringicula cinsinin üyeleri kumlu ve çamurlu zeminlerde, sedimentin içinde ya da yüzeyinde yaşar. Hayvanın baş kalkanı, sedimenti kazarak ilerlemesine yardım eder; küçük omurgasızlarla beslendikleri düşünülür. Bu cins, fosil kayıtları zengin olan eski bir soy olarak paleontolojide de önem taşır ve Mesozoyik'ten günümüze uzanan birçok fosil türü tanımlanmıştır.

Tür Akdeniz'de ve komşu Doğu Atlantik sularında, kumlu ve çamurlu zeminlerde bulunur. Boş kabukları sediment örneklerinde sıkça ele geçer ve Akdeniz'in en tanınmış Ringicula türlerinden biridir.

Cephalaspidea takımı, baş kalkanlı salyangozlar olarak da bilinen ve çoğu sedimentte kazıcı yaşam süren arka solungaçlı deniz salyangozlarını kapsar. Bu grubun üyelerinde başın üst kısmı, kum ve çamur içinde ilerlerken bir kürek gibi iş gören geniş bir kalkana dönüşmüştür. Hermafrodit olan bu salyangozlar, yumurtalarını genellikle jelatinimsi kitleler halinde bırakır; larvaları bir süre planktonda yaşadıktan sonra dibe yerleşir. Deniz dibi besin ağlarında hem avcı hem de balıklar için av olarak yer alırlar.