Rhincalanus nasutus Giesbrecht, 1888

Rhincalanus nasutus, Rhincalanidae ailesine ait, açık denizlerde yaşayan bir kalanoid kopepod türüdür. Tür adı Latincede iri burunlu anlamına gelir ve başın önündeki belirgin, sivri rostruma gönderme yapar. Vücudu uzun ve şeffaftır; birkaç milimetreye ulaşabilen boyuyla kopepodlar arasında orta-iri sayılır. Dünya okyanuslarında geniş bir alana yayılmıştır ve Akdeniz'de de kaydedilmiştir.

Rhincalanidae ailesinin üyeleri, baş bölgesinin önünde uzanan sivri, gaga benzeri bir çıkıntı (rostrum) ile kolayca tanınır; cins adı da bu burun benzeri yapıya gönderme yapar. Vücutları uzun, ince ve şeffaftır, birinci antenleri ise oldukça uzundur. Bu kopepodlar açık denizlerde yaşar ve suyu süzerek başta fitoplankton olmak üzere küçük parçacıklarla beslenir. Pek çok türde gün içinde derin sularla yüzey arasında dikey göçler görülür.

Kalanoid kopepodlar (Calanoida takımı), denizlerdeki zooplanktonun sayıca ve biyokütle bakımından en önemli bileşenlerinden biridir. Vücutları önde daha geniş bir ön gövde (prosom) ve arkada daha dar bir arka gövdeden (urozom) oluşur. Uzun birinci antenler hem duyu organı olarak hem de suda asılı kalmaya yardımcı olarak işlev görür. Yaşam döngüsü yumurtadan çıkan nauplius larvasıyla başlar; altı nauplius ve beş kopepodit evresinin ardından hayvan ergin hâle gelir. Eşeyler ayrıdır ve erkekler dişiye sperm paketi (spermatofor) bırakarak döllenmeyi sağlar.

Kopepodlar Türkiye denizlerinde de zooplanktonun temel bileşenidir; bu cinsin ve ailenin üyeleri özellikle Akdeniz ve Ege Denizi planktonu üzerine yapılan çalışmalarda ele alınmaktadır. Kopepodlar, fitoplankton ile balık larvaları, planktonla beslenen balıklar ve diğer omurgasızlar arasında besin zincirinde köprü görevi görür. Dışkı peletleri ve dikey göçleri aracılığıyla yüzeydeki karbonun derin sulara taşınmasına da katkıda bulunurlar. Bu nedenle türlerin dağılımı ve bolluğu, deniz ekosistemlerinin izlenmesinde ve iklim değişikliği çalışmalarında önemli bir gösterge olarak kullanılır. Bu küçük canlılar insanlar için herhangi bir tehlike oluşturmaz; ancak tanımlanmaları için mikroskop altında ayrıntılı inceleme gerekir.