Pygospio elegans Claparède, 1863

Pygospio elegans, Spionidae familyasının Pygospio cinsine ait, deniz tabanında yaşayan bir çok kıllı halkalı solucan (Polychaeta) türüdür. Kuzey Atlantik ve çevre denizlerin gelgit bölgelerinde, kumlu ve çamurlu düzlüklerde çok yaygın bir türdür; kum tanelerinden yaptığı tüpler yoğun kolonilerde zemini kaplayabilir. Hem eşeyli hem de vücudun parçalanmasıyla eşeysiz üreyebilmesi ve larva gelişiminin koşullara göre değişebilmesiyle bilinir. Pygospio cinsinin üyeleri küçük, ince yapılı solucanlardır ve solungaçları vücudun orta bölümündeki halkalarda bulunur. Vücudun arka ucunda (pigidyum) küçük yuvarlak çıkıntılar yer alır.

Spionidae familyası, deniz tabanındaki yumuşak çamur ve kumlarda yaşayan, çoğunlukla küçük ve ince yapılı halkalı solucanları kapsar. Familyanın en belirgin özelliği, baş kısmında (prostomium) bulunan bir çift uzun, oluklu ve hareketli palptir. Hayvan bu palpleri sedimentin yüzeyinde ya da su içinde gezdirerek besin parçacıklarını toplar ve oluk boyunca ağzına taşır. Vücudun ön ve orta bölgesindeki halkaların sırt tarafında solunuma yarayan solungaçlar bulunur.

Familyanın üyeleri genellikle sediment içinde kendi salgıladıkları mukusla kum ve çamur tanelerini birbirine yapıştırarak yaptıkları ince tüplerde yaşar. Çoğu, yüzeye çöken organik parçacıklarla beslenen depozit yiyici ya da sudaki askıda maddeleri toplayan süzücüdür. Pek çok türün larvası planktonda serbest yüzerek gelişir; bu da türlerin geniş alanlara yayılmasını kolaylaştırır.

Spionidler, yumuşak zeminli deniz tabanı topluluklarında çoğu zaman en bol bulunan solucanlar arasındadır. Balıklar, kabuklular ve kıyı kuşları için önemli bir besin kaynağı oluştururlar. Bazı türleri organik kirliliğe dayanıklı olduğundan ve bozulmuş ortamlarda hızla çoğalabildiğinden, deniz ortamının durumunu değerlendiren çalışmalarda gösterge canlı olarak kullanılır. Türlerin ayırt edilmesi genellikle solungaçların dağılımı, kıl ve kanca biçimleri gibi ancak mikroskopla görülebilen özelliklere dayanır.