Pseudocalanus elongatus (Boeck, 1865)

Pseudocalanus elongatus, Clausocalanidae ailesine bağlı, soğuk ve ılıman denizlerde yaşayan küçük bir kalanoid kopepod türüdür. Ergin bireyler genellikle bir milimetre civarında boya ulaşır.

Kalanoid kopepodlar, deniz zooplanktonunun hem tür sayısı hem de birey sayısı bakımından en önemli grubudur. Gövdeleri belirgin biçimde iki bölüme ayrılır: geniş ve uzunca ön gövde (prosom) ile daha ince, segmentli arka gövde (urosom). Çok uzun birinci antenleri yüzerken denge ve algılama için kullanılır; erkeklerde bu antenlerden biri çoğunlukla dişiyi tutmaya yarayan eklemli bir yapıya dönüşmüştür. Yaşam döngüsü yumurtadan çıkan naupliyus larvasıyla başlar, altı naupliyus ve beş kopepodit evresinden sonra ergin bireye ulaşılır.

Pseudocalanus cinsinin üyeleri birbirine çok benzeyen, ince gövdeli küçük kopepodlardır ve türlerin ayrımı çoğu zaman yalnızca ergin bireylerin ayrıntılı incelenmesiyle mümkündür. Cinsin üyeleri fitoplankton ve küçük parçacıklarla beslenir; dişiler yumurtalarını bir kese içinde gövdelerine bağlı olarak taşır. Soğuk suları seven bu kopepodlar, yaz aylarında sıcak yüzey tabakasının altındaki serin sulara çekilir.

Tür, Kuzeydoğu Atlas Okyanusu, Kuzey Denizi ve Baltık Denizi'nde yaygındır; Karadeniz'de de bulunur. Karadeniz'de yaz aylarında termoklinin altındaki soğuk ara tabakada yaşar ve çaça gibi planktonla beslenen balıklar için önemli bir besindir. Bolluğu, bölgede yaşanan ekolojik değişimlerle birlikte dalgalanmalar göstermiştir.

Kopepodlar, fitoplanktonun ürettiği enerjiyi balıklara aktaran besin zincirinin kilit halkasıdır. Hamsi, çaça, sardalya gibi pelajik balıkların larvaları ve erginleri ile pek çok omurgasız avcı onlarla beslenir. Ayrıca dışkı paketçikleri ve günlük dikey göçleri sayesinde karbonun yüzeyden derinlere taşınmasında önemli rol oynarlar. Bu nedenle türlerin dağılımı ve bolluğu deniz ekosistemlerinin durumunu izlemek için sık kullanılan bir göstergedir. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.