Proceraea aurantiaca (Claparède, 1868) - 61 57 PS10 I,II Hs,Ss

Proceraea aurantiaca, Syllidae familyasının Autolytinae alt familyasına ait bir deniz halkalı solucanıdır. Tür adı “turuncu” anlamına gelir ve canlı bireylerin belirgin turuncu renklenmesine işaret eder. Bu alt familyanın üyeleri genellikle hidroitler üzerinde yaşar ve onların polipleriyle beslenir.

Syllidae familyası, halkalı solucanlar içinde en zengin gruplardan biridir ve dünya genelinde binden fazla tür içerir. Familya üyeleri ince, çoğunlukla birkaç milimetre ile birkaç santimetre arasında uzunlukta, saydam veya renkli bedenlere sahiptir. Ayırt edici özellikleri, yutağın arkasında yer alan ve kaslı bir pompa gibi çalışan proventrikül adlı yapıdır. Baş bölgesinde genellikle üç anten, iki çift göz ve palp bulunur; her halkada parapodyum adı verilen yan çıkıntılar ve bunlara bağlı sırt sirrusları yer alır.

Bu solucanlar kayalık kıyılarda, deniz çayırlarında, alg örtüleri arasında, süngerlerin ve diğer omurgasızların üzerinde ya da kum ve çakıl tanecikleri arasında yaşar. Beslenme biçimleri çeşitlidir: kimileri küçük omurgasızları avlar, kimileri ise mikroskobik canlılar ve organik kırıntılarla beslenir. Üreme sırasında birçok türde vücudun arka kısmı ya da ayrı tomurcuklar halinde oluşan bireyler suya yüzerek eşey hücrelerini bırakır; bu ilginç üreme biçimi familyanın en bilinen özelliklerinden biridir. Sillitler, bentik toplulukların en bol ve en çeşitli üyeleri arasında yer aldığından deniz ortamının izlenmesinde ve biyolojik çeşitlilik çalışmalarında sıkça kullanılır.

Proceraea türleri, Autolytinae içinde tipik olduğu gibi, vücudun arka kısmında tomurcuklanan eşeyli bireyler (stolonlar) aracılığıyla ürer. Bu stolonlar ana bireyden ayrılarak suya yüzer ve eşey hücrelerini bırakır. Proceraea aurantiaca Akdeniz’de ve Atlantik kıyılarında kaydedilmiş olup sığ sulardaki kayalık ve algli alanlarda bulunur. Parlak renkleri sayesinde aynı ortamdaki diğer küçük sillitlerden kolayca ayırt edilebilir.