Notomastus profundus Eisig, 1887

Notomastus profundus, kıllı solucanlar (Polychaeta) sınıfının Capitellidae ailesine ait bir deniz solucanı türüdür. Tür, 1887 yılında Alman zoolog Hugo Eisig tarafından, Napoli Körfezi'nin kapitellid solucanlarını ele alan kapsamlı monografisinde tanımlanmıştır. Tür adı Latince "derin" anlamına gelir.

Capitellidae üyeleri ilk bakışta karasal toprak solucanlarını andıran, ince uzun ve silindirik vücutlu solucanlardır. Başları küçük, konik bir prostomiyumla sona erer; anten, palp ve gelişmiş parapodları yoktur. Vücut, kılların dağılımına göre ön bölge (toraks) ve arka bölge (abdomen) olarak ikiye ayrılır. Notomastus cinsinde toraks segmentlerinde yalnızca basit kıllar, abdomen segmentlerinde ise kancalı kıllar bulunur. Hemoglobin içeren kanları nedeniyle canlı bireyler çoğunlukla kırmızımsı renktedir.

Bu solucanlar çamurlu ve kumlu tabanlarda, sedimanın içinde açtıkları tünellerde yaşar. Depozit beslenicidirler; sedimanı yutarak içindeki organik maddeyi, bakterileri ve diğer mikroorganizmaları sindirir, geriye kalanı dışkı peletleri halinde bırakırlar. Bu sayede biyotürbasyon olarak adlandırılan sediman karışımına ve organik maddenin geri dönüşümüne katkı sağlarlar. Ayrıca balıklar ve dip canlıları için önemli bir besin kaynağı oluştururlar.

Notomastus profundus Akdeniz ve komşu Atlantik sularının yumuşak tabanlarından bildirilen bir türdür. Türkiye denizlerinde yürütülen bentik çalışmalarda Capitellidae ailesinin çok sayıda üyesi kaydedilmiştir. Ailenin bazı türleri organik kirliliğe dayanıklı olduğundan, deniz dibi izleme çalışmalarında çevresel kalitenin göstergesi olarak kullanılır.

Kıllı solucanlar, halkalı solucanlar şubesinin en kalabalık ve en çeşitli grubunu oluşturur; dünya genelinde on binden fazla türü bilinir. Vücutları tekrarlanan segmentlerden oluşur ve her segmentte kitin yapısında kıllar bulunur. Deniz dibi canlıları arasında hem sayıca hem de ekolojik işlev bakımından en önemli gruplardan biri olarak kabul edilir ve deniz ortamının sağlığını değerlendiren bilimsel çalışmalarda sıklıkla incelenir.