Nereis pelagica Linnaeus, 1758

Nereis pelagica, Phyllodocida takımının Nereididae ailesine ait, Linnaeus tarafından tanımlanmış ve Nereis cinsinin tip türü olan bir deniz halkalı solucanıdır (Polychaeta). Gövdesi çoğunlukla 5–15 cm uzunluğunda, rengi kahverengimsi ya da bronz tonlarındadır ve yüzeyi yanardöner bir parlaklık gösterir.

Nereididae ailesinin üyeleri uzun, çok sayıda benzer halkadan oluşan, yassılaşmış silindirik bir gövdeye sahiptir. Baş bölgesinde (prostomium) iki kısa anten, bir çift kalın palp ve genellikle iki çift göz bulunur; ağız halkasının (peristomium) iki yanında dört çift dokunaç benzeri sir yer alır. Ağızdan dışarı çevrilebilen kaslı yutağın (farinks) ucunda bir çift güçlü çene vardır ve yutak yüzeyindeki küçük kitinli dişçiklerin (paragnat) sayısı ile dizilişi, cins ve türlerin ayrımında kullanılan temel özelliklerdendir.

Adının aksine pelajik değil, tabanda yaşayan bir türdür: kayalık kıyılarda taşlar altında, kalın alg kökleri (tutunma organları) ve midye yatakları arasında bulunur. Üreme döneminde yüzücü epitokal bireyler suya yükselir. Ailenin birçok türü üreme döneminde epitoki adı verilen bir dönüşüm geçirir: arka halkalardaki parapodlar genişleyip yüzmeye uygun kürek biçimli kıllar geliştirir, gözler büyür ve bireyler gece saatlerinde su kolonuna yükselerek toplu halde yumurta ve sperm bırakır. Bu yüzücü evreye eski kaynaklarda "heteronereis" adı verilmiştir; üremeden sonra bireyler genellikle ölür.

Nereidid solucanlar deniz tabanı ekosistemlerinde hem avcı ve leşçil hem de detritus ve alg tüketicisi olarak önemli rol oynar. Balıkların, kuşların ve büyük omurgasızların başlıca besin kaynakları arasındadır; bazı türleri olta yemi olarak toplanır ya da yetiştirilir. Tür toplulukları, kıyı sularında kirlilik ve organik yükün izlenmesinde gösterge olarak da kullanılır. Kuzey Atlantik ve Kuzey Pasifik'in soğuk ve ılıman sularında geniş yayılışlıdır; Akdeniz'den de kaydedilmiştir.