Juncus pygmaeus

Juncus pygmaeus, hasırotugiller (Juncaceae) familyasına ait, cüce yapılı, tek yıllık bir hasırotu türüdür. Genellikle birkaç santimetreden 10–15 cm'ye kadar boylanır; gövdeleri ince, yaprakları dar ve silindiriktir. Çiçekleri gövde ucunda küçük başçıklar halinde toplanır; tepaller kırmızımsı ya da kahverengimsi tonlarda olabilir.

Batı Avrupa'nın Atlantik kıyılarından Akdeniz havzasına kadar yayılış gösterir. Kışın su altında kalıp yazın kuruyan sığ çukurlarda, geçici göllerde ve nemli kumlu yerlerde yetişir. Bu tür habitatlar giderek azaldığı için tür birçok ülkede nadir veya korunması gereken bitkiler arasında sayılır.

Geçici sulak alanlarda yaşayan bu tür bitkiler, kısa yaşam döngülerini su seviyesindeki mevsimsel değişimlere göre ayarlar. Tohumları toprakta uzun süre canlı kalabilir ve uygun koşullar oluştuğunda hızla çimlenir. Bu habitatların drenaj, tarım ya da yapılaşma nedeniyle yok olması, bu gruptaki türler için başlıca tehdittir.

Juncus cinsinin üyeleri, Türkçede genellikle hasırotu olarak anılan, çoğunlukla nemli ve ıslak yerlerde yetişen otsu bitkilerdir. Gövdeleri genellikle silindirik, düz ve dalsızdır; yapraklar ya gövdeye benzer silindirik yapıda ya da düz ve şerit biçimlidir, bazı türlerde ise yalnızca gövde tabanında kın şeklinde kalır. Çiçekler küçük, rüzgârla tozlaşan ve gösterişsizdir; altı adet zarımsı, kahverengimsi ya da yeşilimsi tepal taşır. Meyve, çok sayıda küçük tohum içeren bir kapsüldür. Tohumlar ıslandığında yapışkanlaşabilir ve böylece hayvanlarla ya da suyla kolayca taşınır.

Hasırotugiller (Juncaceae) familyası, otlar ve sazlarla birlikte Poales takımında yer alır ve görünüşte bu gruplara benzer. Familya dünya genelinde birkaç yüz türü kapsar; bunların büyük kısmı Juncus ve Luzula cinslerine aittir. Üyeler en çok ılıman ve soğuk bölgelerde, bataklık, çayır, kıyı ve dağ habitatlarında bulunur. Hasırotları sulak alanlarda toprağı tutar, kıyı erozyonunu azaltır, böcekler ve küçük omurgasızlar için barınak, kuşlar için ise yuva malzemesi ve tohum kaynağı sağlar. Bazı türlerin gövdeleri geçmişte hasır, sepet ve örgü işlerinde kullanılmıştır.