İnci kefali (Alburnus tarichi)

Alburnus tarichi, Türkçede inci kefali olarak bilinen, Van Gölü havzasına endemik bir sazangildir (Cyprinidae). Adında "kefal" geçmesine karşın kefallerle akraba değildir. Dünyanın en büyük sodalı göllerinden biri olan Van Gölü'nde yaşayabilen tek balık türü olmasıyla ünlüdür.

İnce uzun, yanlardan basık bir gövdeye sahiptir; sırtı grimsi ya da yeşilimsi, yanları parlak gümüşi renktedir. Genellikle 15–25 cm boya ulaşır.

Yılın büyük bölümünü yüksek derecede alkali ve tuzlu Van Gölü'nde geçirir; burada zooplankton ve diğer küçük canlılarla beslenir. İlkbaharda, nisan-haziran döneminde, göle dökülen tatlı su derelerine toplu göç ederek yumurtalarını çakıllı tabana bırakır. Bu göç, akarsuları akıntıya karşı aşmaya çalışan binlerce balıkla dikkat çekici bir doğa olayıdır. Yavrular daha sonra göle iner.

İnci kefali, bölge halkı için tarihsel olarak çok önemli bir besin kaynağı olmuştur. Aşırı avcılık, üreme derelerinde kum-çakıl alımı, setler ve kirlilik nedeniyle popülasyonu ciddi biçimde azalmış, bunun üzerine üreme döneminde av yasağı uygulanmaya, derelere balık geçitleri yapılmaya başlanmıştır. Göç dönemindeki balıkları korumaya yönelik bu çalışmalar, türün geleceği için büyük önem taşır.

Alburnus cinsi, Türkçede inci balıkları, tatlısu kolyozları ya da gümüş balıkları olarak bilinen, küçük ve orta boylu, ince uzun yapılı sazangilleri kapsar. Bu balıkların ağzı yukarı dönüktür, vücutları yanlardan basık ve parlak gümüşi pullarla örtülüdür; karın tarafında, karın yüzgeçlerinin gerisinde pullarla örtülmeyen keskin bir sırt (karina) bulunur. Genellikle su yüzeyine yakın açık sularda sürüler halinde dolaşır, zooplankton, böcek larvaları ve suya düşen böceklerle beslenirler. Anadolu, cinsin tür çeşitliliği yüksek bölgelerinden biridir ve birçok türün yayılışı tek bir göl ya da havzayla sınırlıdır.