Goniada emerita Audouin & Milne Edwards, 1833

Goniada emerita, çok kıllı halkalı solucanlardan Goniadidae familyasına ait, Akdeniz ve çevresindeki denizlerde kaydedilen bir türdür. İnce, uzun vücudu ve hortumunun yüzeyindeki V biçimli sert yapılar ile familyanın tipik üyelerindendir. Kumlu ve çamurlu tabanlarda, sediment içinde yaşar.

Goniadidae familyası, Glyceridae ile yakın akraba olan yırtıcı halkalı solucanları kapsar. Bu ailenin üyelerinin vücudu uzun ve incedir; baş kısmı halkalı, sivri bir koni biçimindedir ve ucunda dört küçük anten bulunur. Vücudun ön bölümünde ayakçıklar (parapodlar) genellikle tek dallı, arka bölümde ise iki dallıdır; bu bölgesel farklılık aileyi tanımada önemli bir ipucudur.

Familyanın ayırt edici özelliği, dışarı çıkarılabilen uzun hortumun ucundaki çene düzenidir: bir çift büyük çenenin (makrognat) yanında çok sayıda küçük dişçik (mikrognat) bulunur ve hortumun yüzeyi çeşitli papillalar ve V biçimli sert yapılarla kaplıdır. Bu solucanlar yumuşak sedimentlerde yaşar, hortumlarını hızla fırlatarak küçük omurgasızları yakalarlar.

Goniada cinsi, familyanın adını veren ve en çok türe sahip cinsidir; türleri dünya denizlerinin çamurlu ve kumlu tabanlarında yaygındır. Türler arasındaki ayrım genellikle hortum, çene ve parapod yapısı gibi ancak büyüteç ya da mikroskop altında görülebilen ayrıntılara dayanır; bu nedenle tür düzeyinde tanı çoğunlukla uzman incelemesi gerektirir.

Tür, halkalı solucanlar şubesinin (Annelida) çok kıllı solucanlar sınıfına (Polychaeta) ve Phyllodocida takımına aittir. Çok kıllı solucanlar deniz tabanı topluluklarının en çeşitli ve en bol gruplarından biridir; sedimenti kazarak havalandırır, besin zincirinde hem avcı hem de av olarak önemli rol oynarlar. Bu tür yumuşak tabanlı solucanlar balıkların, kabukluların ve kıyı kuşlarının önemli besin kaynaklarındandır ve bazı türleri olta yemi olarak toplanır. Ayrıca deniz tabanı topluluklarının bileşimi çevre kirliliğine ve organik madde birikimine duyarlı olduğundan, bu solucanlar bentik izleme çalışmalarında sıklıkla kaydedilir. Üreme genellikle eşeylidir; eşey hücreleri suya bırakılır ve döllenme dış ortamda gerçekleşir, ardından planktonik larva evresi gelir.