Glycera fallax Quatrefages, 1850

Glycera fallax, çok kıllı halkalı solucanlardan Glyceridae familyasına ait, Atlantik Okyanusu ve Akdeniz’de kaydedilen bir kan kurdu türüdür. Cinsin diğer üyeleri gibi uzun, ince ve kırmızımsı bir vücuda sahiptir; türler arasındaki ayrım parapodların ve solungaçların yapısı gibi mikroskobik ayrıntılara dayanır. Kumlu ve çamurlu tabanlarda sediment içinde yaşar.

Glyceridae familyası, halk arasında ve balıkçılar arasında çoğu zaman “kan kurdu” olarak anılan yırtıcı deniz solucanlarını kapsar. Bu ailenin üyelerinin vücudu uzun, silindirik ve iki ucu sivrilen bir yapıdadır; çok sayıda kısa segmentten oluşur. Baş kısmı (prostomium) halkalara bölünmüş sivri bir koni biçimindedir ve ucunda dört küçük anten taşır. Vücut sıvısında hemoglobin içeren hücreler bulunduğundan canlı bireyler çoğunlukla pembe ya da kırmızımsı görünür.

Familyanın en belirgin özelliği, dışarı doğru hızla fırlatılabilen uzun, kaslı yutağıdır (hortum). Hortumun ucunda dört adet kanca biçimli çene bulunur ve bu çeneler zehir bezleriyle bağlantılıdır. Hayvan sedimentin içinde açtığı dallanmış tüneller içinde pusuya yatar; yakınına gelen küçük omurgasızları hortumunu fırlatıp çenelerle yakalar ve zehriyle hareketsiz bırakır. Büyük bireylerin elle tutulduğunda insanı ısırabildiği ve ısırığın arı sokmasına benzer bir acıya yol açabildiği bilinir.

Glycera cinsi, familyanın en kalabalık ve en iyi bilinen cinsidir; dünya denizlerinde gelgit bölgesinden derin sulara kadar yayılış gösteren onlarca türü içerir. Türler arasındaki ayrım genellikle hortum, çene ve parapod yapısı gibi ancak büyüteç ya da mikroskop altında görülebilen ayrıntılara dayanır; bu nedenle tür düzeyinde tanı çoğunlukla uzman incelemesi gerektirir.

Tür, halkalı solucanlar şubesinin (Annelida) çok kıllı solucanlar sınıfına (Polychaeta) ve Phyllodocida takımına aittir. Çok kıllı solucanlar deniz tabanı topluluklarının en çeşitli ve en bol gruplarından biridir; sedimenti kazarak havalandırır, besin zincirinde hem avcı hem de av olarak önemli rol oynarlar. Bu tür yumuşak tabanlı solucanlar balıkların, kabukluların ve kıyı kuşlarının önemli besin kaynaklarındandır ve bazı türleri olta yemi olarak toplanır. Ayrıca deniz tabanı topluluklarının bileşimi çevre kirliliğine ve organik madde birikimine duyarlı olduğundan, bu solucanlar bentik izleme çalışmalarında sıklıkla kaydedilir. Üreme genellikle eşeylidir; eşey hücreleri suya bırakılır ve döllenme dış ortamda gerçekleşir, ardından planktonik larva evresi gelir.