Dodecaceria sextentaculata (Delle Chiaje, 1822)

Dodecaceria sextentaculata, halkalı solucanlar (Annelida) şubesinin Polychaeta (çok kıllılar) sınıfına ve Cirratulidae ailesine ait bir deniz solucanı türüdür. İlk olarak İtalyan zoolog Delle Chiaje tarafından 1822 yılında Akdeniz'den tanımlanmıştır. Tür adı, ön taraftaki altı adet uzantıya (palp ve solungaç ipliklerine) gönderme yapar.

Cirratulidae ailesinin üyeleri ince, uzun ve çok sayıda birbirine benzeyen halkadan oluşan, silindirik gövdeli deniz solucanlarıdır. Ailenin en belirgin özelliği, gövdenin ön kısmından ya da halkaların sırt tarafından çıkan uzun, iplik biçimindeki solungaç uzantılarıdır. İçlerinde kan dolaştığı için bu uzantılar çoğu zaman kırmızımsı ya da turuncu renkte görünür ve solunumda görev alır. Baş bölgesi küçük, konik ya da yassılaşmış yapıdadır; gözler çoğunlukla yoktur veya çok küçüktür. Parapodlar zayıf gelişmiştir, kıllar ise basit yapılıdır; bazı cinslerde bunlara kalın, kanca biçimli kıllar eşlik eder.

Dodecaceria cinsinin üyeleri koyu renkli, çoğunlukla siyahımsı ya da kahverengimsi küçük cirratulidlerdir. Ön tarafta bir çift palp ve yalnızca ilk birkaç halkada sınırlı sayıda solungaç ipliği bulunur. Bu solucanlar kum ve çamur yerine sert zeminlerde yaşar; kireçli kayalara, mercanımsı kırmızı alglere ve yumuşakça kabuklarına oyarak tüneller açarlar. Cinsin bazı türleri gövdelerinin parçalara bölünmesiyle eşeysiz çoğalabilir ve karmaşık üreme döngüleri gösterir.

Bu solucanlar genellikle çamurlu ya da kumlu deniz tabanında, taşların altında, kaya yarıklarında veya deniz çayırlarının kökleri arasında yaşar. Gövdelerinin büyük bölümünü sedimente gömer, solungaç uzantılarını ve beslenme palplerini yüzeye uzatarak tabandaki organik parçacıkları toplarlar; bu nedenle çökelti yiyiciler arasında sayılırlar. Türlerin çoğu ayrı eşeylidir ve yumurta ile spermlerini suya bırakır; bazı türlerde bölünerek eşeysiz çoğalma da görülür. Tabanı havalandırmaları ve organik maddeyi besin döngüsüne geri kazandırmalarıyla bentik ekosistemde önemli bir yer tutarlar; aynı zamanda dip balıkları ve kabuklular için besin kaynağıdır. Organik kirliliğe dayanıklı bazı türler çevre izleme çalışmalarında gösterge canlı olarak kullanılır.