Ditrupa arietina (O. F. Müller, 1776)

Ditrupa arietina, halkalı solucanlar (Polychaeta) sınıfının Sabellida takımına bağlı, kireçli tüp yapan Serpulidae familyasından bir deniz solucanıdır. Familyanın çoğu üyesinden farklı olarak tüpünü sert bir yüzeye yapıştırmaz; fil dişini ya da küçük bir boynuzu andıran, hafifçe kıvrık, iki ucu açık, düzgün yüzeyli, beyazımsı tüpü yumuşak zemin üzerinde serbestçe durur. Tüp birkaç santimetre uzunluğa ulaşabilir ve ilk bakışta bir fil dişi salyangozu (Scaphopoda) kabuğuyla karıştırılabilir.

Tür, kıta sahanlığının kumlu ve çamurlu tabanlarında yaşar ve bazı bölgelerde metrekarede çok yüksek yoğunluklara ulaşabilir. Doğu Atlantik'te ve Akdeniz'de yaygındır. Ölü tüpleri dip çökellerinde birikerek tortulun önemli bir bileşeni hâline gelebilir; bu tüpler pek çok küçük canlıya yerleşim yüzeyi sağlar.

Serpulidae familyasının üyeleri, vücutlarını çevreleyen kalsiyum karbonattan sert, kireçli bir tüp salgılar ve ömürleri boyunca bu tüpün içinde yaşar. Vücut baş, göğüs ve karın bölgelerine ayrılır; göğüs bölgesinin sırt yüzünde tüpün ağzını örten zar şeklinde bir göğüs zarı bulunur. Başta, tüpten dışarı uzatılan ve yelpaze ya da huni biçiminde açılan dokunaçlardan oluşan bir solungaç tacı yer alır. Bu taç hem solunumda hem de beslenmede kullanılır: dokunaçlar üzerindeki kirpikler sudaki plankton ve organik parçacıkları yakalayıp ağza taşır. Hayvan tehlike sezdiğinde hızla tüpün içine çekilir ve çoğu türde dokunaçlardan birinin değişmesiyle oluşmuş kapakçık (operkulum) tüpün ağzını bir tıpa gibi kapatır.

Üreme genellikle eşeylidir; yumurta ve spermler suya bırakılır, döllenme sonucunda planktonda bir süre yüzen trokofor larvaları gelişir. Larvalar uygun bir yüzey bulduklarında yerleşir, başkalaşım geçirir ve kısa sürede kendi kireçli tüplerini örmeye başlar. Bu yerleşme davranışı nedeniyle serpulidler kayalar, taşlar, kabuklu hayvanların kabukları, deniz çayırlarının yaprakları ve insan yapımı yüzeyler üzerinde sık görülür. Birçok tür, iskele ayakları, şamandıralar, gemi gövdeleri ve soğutma suyu boruları gibi yapılarda biyolojik kirlenme (biyofouling) etkeni olarak ekonomik önem taşır.

Doğal yaşam alanlarında serpulidler, sudaki askıdaki parçacıkları süzerek suyun berraklaşmasına katkıda bulunur, tüpleri ise küçük omurgasızlar için barınak oluşturur. İnsanlar için zehirli ya da tehlikeli değildir; ancak keskin kireçli tüpler çıplak elle tutulduğunda kesik ve sıyrıklara yol açabilir. Bilinen bir koruma statüsü bulunmamaktadır.