Cirriformia tentaculata (Montagu, 1808)

Cirriformia tentaculata, halkalı solucanlar (Annelida) şubesinin Polychaeta (çok kıllılar) sınıfına ve Cirratulidae ailesine ait bir deniz solucanı türüdür. İlk olarak İngiliz doğa bilimci Montagu tarafından 1808 yılında tanımlanmıştır. Ailenin en iri türlerinden biridir; turuncu-kırmızı gövdesi 15–20 santimetreye ulaşabilir ve üzerindeki çok sayıda uzun, kırmızı solungaç ipliği çamurun yüzeyinde kıvrılarak bir yumak görünümü oluşturur.

Cirratulidae ailesinin üyeleri ince, uzun ve çok sayıda birbirine benzeyen halkadan oluşan, silindirik gövdeli deniz solucanlarıdır. Ailenin en belirgin özelliği, gövdenin ön kısmından ya da halkaların sırt tarafından çıkan uzun, iplik biçimindeki solungaç uzantılarıdır. İçlerinde kan dolaştığı için bu uzantılar çoğu zaman kırmızımsı ya da turuncu renkte görünür ve solunumda görev alır. Baş bölgesi küçük, konik ya da yassılaşmış yapıdadır; gözler çoğunlukla yoktur veya çok küçüktür. Parapodlar zayıf gelişmiştir, kıllar ise basit yapılıdır; bazı cinslerde bunlara kalın, kanca biçimli kıllar eşlik eder.

Cirriformia cinsinde solungaç iplikleri gövdenin ön kısmından başlayarak çok sayıda halkada bulunur; bu cinste ilk solungaçlar, palplerin çıktığı halkadan önce yer alır ki bu özellik onu akraba Cirratulus cinsinden ayırır. Cirriformia tentaculata Avrupa'nın Atlantik kıyılarında ve Akdeniz'de, çamurlu kum, çakıl ve taş altlarında, özellikle organik maddece zengin ve korunaklı kıyılarda yaşar.

Bu solucanlar genellikle çamurlu ya da kumlu deniz tabanında, taşların altında, kaya yarıklarında veya deniz çayırlarının kökleri arasında yaşar. Gövdelerinin büyük bölümünü sedimente gömer, solungaç uzantılarını ve beslenme palplerini yüzeye uzatarak tabandaki organik parçacıkları toplarlar; bu nedenle çökelti yiyiciler arasında sayılırlar. Türlerin çoğu ayrı eşeylidir ve yumurta ile spermlerini suya bırakır; bazı türlerde bölünerek eşeysiz çoğalma da görülür. Tabanı havalandırmaları ve organik maddeyi besin döngüsüne geri kazandırmalarıyla bentik ekosistemde önemli bir yer tutarlar; aynı zamanda dip balıkları ve kabuklular için besin kaynağıdır. Organik kirliliğe dayanıklı bazı türler çevre izleme çalışmalarında gösterge canlı olarak kullanılır.