Chaetozone gibber Woodham & Chambers, 1994

Chaetozone gibber, halkalı solucanlar (Annelida) şubesinin Polychaeta (çok kıllılar) sınıfına ve Cirratulidae ailesine ait bir deniz solucanı türüdür. Woodham ve Chambers tarafından 1994 yılında tanımlanmıştır. Tür adı Latince “kambur” anlamına gelir ve gövdenin ön kısmındaki belirgin şişkinliğe gönderme yapar. Avrupa denizlerinin yumuşak tabanlarında kaydedilmiştir.

Cirratulidae ailesinin üyeleri ince, uzun ve çok sayıda birbirine benzeyen halkadan oluşan, silindirik gövdeli deniz solucanlarıdır. Ailenin en belirgin özelliği, gövdenin ön kısmından ya da halkaların sırt tarafından çıkan uzun, iplik biçimindeki solungaç uzantılarıdır. İçlerinde kan dolaştığı için bu uzantılar çoğu zaman kırmızımsı ya da turuncu renkte görünür ve solunumda görev alır. Baş bölgesi küçük, konik ya da yassılaşmış yapıdadır; gözler çoğunlukla yoktur veya çok küçüktür. Parapodlar zayıf gelişmiştir, kıllar ise basit yapılıdır; bazı cinslerde bunlara kalın, kanca biçimli kıllar eşlik eder.

Chaetozone cinsi Cirratulidae ailesinin tür bakımından zengin cinslerinden biridir. Bu cinsin üyelerinde gövdenin arka bölümünde kalın, kanca ya da diken biçimli kıllar halkaların çevresinde taç veya kuşak benzeri diziler oluşturur; bu yapı cinsi tanımada en kullanışlı özelliktir. Ön tarafta bir çift uzun beslenme palpi bulunur. Türler çoğunlukla kumlu ve çamurlu yumuşak tabanlarda, sığ kıyı sularından derin denizlere kadar geniş bir aralıkta yaşar. Birbirine çok benzeyen türlerin ayrımı ayrıntılı mikroskop incelemesi gerektirir.

Bu solucanlar genellikle çamurlu ya da kumlu deniz tabanında, taşların altında, kaya yarıklarında veya deniz çayırlarının kökleri arasında yaşar. Gövdelerinin büyük bölümünü sedimente gömer, solungaç uzantılarını ve beslenme palplerini yüzeye uzatarak tabandaki organik parçacıkları toplarlar; bu nedenle çökelti yiyiciler arasında sayılırlar. Türlerin çoğu ayrı eşeylidir ve yumurta ile spermlerini suya bırakır; bazı türlerde bölünerek eşeysiz çoğalma da görülür. Tabanı havalandırmaları ve organik maddeyi besin döngüsüne geri kazandırmalarıyla bentik ekosistemde önemli bir yer tutarlar; aynı zamanda dip balıkları ve kabuklular için besin kaynağıdır. Organik kirliliğe dayanıklı bazı türler çevre izleme çalışmalarında gösterge canlı olarak kullanılır.