Cerithium lividulum Risso, 1826

Cerithium lividulum, Cerithiidae ailesine bağlı bir deniz salyangozudur. Kabuğu birkaç santimetre boyunda, kulemsi ve görece kalındır; yüzeyi küçük boğumlar ve sarmal kordonlar taşır. Rengi çoğunlukla koyu kahverengi, gri ya da morumsu tonlardadır; türün adı da bu soluk morumsu renge işaret eder.

Cerithiidae ailesi, uzun, kulemsi ve çok sayıda turdan oluşan kabuklarıyla tanınan deniz salyangozlarını kapsar; bu gruba Türkçede genellikle boynuz salyangozları da denir. Kabuk yüzeyi çoğunlukla sarmal kordonlar, boğumlar ve eksenel kaburgalarla süslüdür. Kabuk ağzının alt ucunda kısa bir sifon kanalı bulunur; hayvan bu kanaldan uzattığı sifonla suyu solungacına yönlendirir. Ağız, boynuzsu ve yuvarlağımsı bir kapakla kapatılır.

Cerithium cinsi, ailenin adını veren ve en iyi bilinen cinsidir. Üyeleri genellikle birkaç santimetre uzunluğa ulaşan, kalın, kulemsi kabuklara sahiptir. Kabuk yüzeyinde çoğunlukla boğumlar, yumrular ve sarmal kordonlar bulunur; renk kahverengi, gri ve krem tonlarında, sıklıkla benekli ya da alacalıdır. Cins, Akdeniz'den Hint-Pasifik'e kadar geniş bir alanda çok sayıda türle temsil edilir.

Tür Akdeniz'de yaygındır; özellikle çok sığ kayalık kıyılarda, gelgit bölgesine yakın alanlarda ve taş altlarında bulunur.

Ailenin üyeleri genellikle sığ kıyı sularında, kumlu ve çamurlu diplerde, deniz çayırlarında ve alglerle kaplı kayalıklarda yaşar. Çoğu tür detritus, diyatomeler ve dip yüzeyindeki organik tabakayla beslenir; böylece sedimentteki organik maddenin dönüşümüne katkıda bulunur. Ayrı eşeyli olan bu salyangozlar yumurtalarını jelatinimsi şeritler halinde bırakır. Boş kabukları sıklıkla keşiş yengeçleri tarafından barınak olarak kullanılır. Dünya genelinde yüzlerce türü bulunan ailenin en çeşitli olduğu bölge sıcak Hint-Pasifik sularıdır.

Bu tür küçük deniz salyangozlarının kesin tanısı çoğu zaman kabuk biçimi, tur sayısı, yüzey süslemesi ve embriyonik kabuk özelliklerinin dikkatli bir karşılaştırmasını gerektirir. Kıyı ekosistemlerindeki kirlilik, deniz çayırlarının tahribi ve yabancı türlerin yayılması, bu canlıların yaşadığı toplulukları etkileyen başlıca etkenler arasındadır.