Arum cylindraceum

Arum cylindraceum, Araceae (yılanyastığıgiller) familyasının Arum cinsine ait yumrulu çok yıllık bir bitkidir. Avrupa'nın orta ve güneydoğu kesimlerinde, Balkanlar'da ve Anadolu'da yayılış gösteren türler arasındadır. Yaprakları ok veya mızrak biçimli, yeşil ve genellikle lekesizdir.

Arum cinsinin üyeleri yumrulu, çok yıllık otsu bitkilerdir. Yaprakları genellikle uzun saplı, ok veya mızrak biçimlidir ve çoğu türde sonbahar ya da kış aylarında topraktan çıkar. Çiçeklenme döneminde spadiks adı verilen etli bir başak ile onu saran, yaprak benzeri büyük bir örtü (spata) oluşur. Küçük ve gösterişsiz çiçekler spatanın tüp biçimli tabanında gizlidir; altta dişi, onların üzerinde erkek çiçekler ve kıl benzeri kısır yapılar bulunur. Cinsin tozlaşma biyolojisi dikkat çekicidir. Spadiksin çıplak üst kısmı (apendiks) ısı üretebilir ve birçok türde gübre ya da çürük kokusunu andıran bir koku yayar. Bu koku küçük sinekleri ve böcekleri çeker; böcekler spatanın tabanındaki odacığa girer, kıllar nedeniyle bir süre burada tutulur ve bu sırada taşıdıkları polenle tozlaşmayı sağlar. Tozlaşmadan sonra spata kurur ve geriye olgunlaştıkça turuncu-kırmızıya dönen parlak meyvelerden oluşan bir başak kalır.

Arum cylindraceum ilkbaharda çiçeklenir. Spatası genellikle açık yeşil veya yeşilimsi beyaz, apendiksi ise sarımsı ya da morumsu tonlardadır. Tür, ormanlık alanlarda, çalılıklarda, ağaçlık yamaçlarda ve nemli, humuslu topraklarda yetişir. Benzer türlerle karıştırılabildiğinden kesin tanımda spadiksteki çiçeklerin ve kısır yapıların ayrıntıları dikkate alınır. Yazın yer üstü kısımları kurur ve geriye kırmızı meyve başağı kalır.

Cinsin yaklaşık 25–30 türü vardır ve bunların çoğu Avrupa, Akdeniz havzası, Batı Asya ve Kafkasya'da yayılış gösterir; Türkiye cinsin tür çeşitliliğinin yüksek olduğu bölgeler arasındadır. Bitkinin tüm kısımları kalsiyum oksalat kristalleri içerir ve çiğ olarak yenildiğinde ağız ve boğazda şiddetli yanma, şişlik ve tahrişe yol açar. Özellikle çocukların dikkatini çeken parlak renkli meyveler bu nedenle tehlikelidir; bitki zehirli kabul edilmelidir.