Apomatus similis Marion & Bobretzky, 1875

Apomatus similis, halkalı solucanlar (Annelida) şubesinin çok kıllılar (Polychaeta) sınıfına, Sabellida takımına ve Serpulidae ailesine ait, kireçli tüp içinde yaşayan bir deniz solucanıdır. 1875 yılında Akdeniz’den tanımlanmıştır. Genellikle gölgeli kaya yüzeyleri, mağara girişleri ve görece derin sert zeminler gibi az ışık alan ortamlarla ilişkilendirilir.

Apomatus cinsinin üyeleri, beyaz renkli, ince ve kıvrımlı kireçli tüpler yapar. Operkulumları görece yumuşak, kese ya da ampul biçimlidir; bu özellik cinsin ayırt edilmesinde kullanılır. Tüpün boyu ve şekli, bağlı olduğu yüzeye göre değişkenlik gösterebilir.

Serpulidae ailesinin üyeleri, akrabaları sabellidlerden farklı olarak kendi salgıladıkları kalsiyum karbonattan sert, kireçli tüpler yapar. Bu tüpler kayalara, kabuklara, gemi gövdelerine ve başka sert yüzeylere yapışık olarak bulunur. Baş kısmında süzerek beslenmeye yarayan renkli bir dokunaç tacı yer alır. Ailenin çoğu üyesinde dokunaçlardan biri, tüpün ağzını kapatan bir tıkaca (operkulum) dönüşmüştür; hayvan içeri çekildiğinde bu tıkaç tüpü kapatır.

Serpulidler dokunaç taçlarıyla sudaki plankton ve organik parçacıkları süzerek beslenir. Çoğu tür ayrı eşeylidir ve üreme hücrelerini suya bırakır; gelişen larvalar bir süre planktonda yaşadıktan sonra uygun bir yüzeye yerleşerek tüplerini oluşturmaya başlar. Bazı türler yoğun kümeler ve resif benzeri yapılar oluşturabilir; bu yapılar başka canlılar için barınak sağlar. Gemi gövdeleri ve liman yapılarında birikerek kirlenmeye neden olan türler de bu ailede yer alır.

Akdeniz’de bu aileden çok sayıda tür bilinmektedir ve Türkiye denizlerinde yapılan bentik araştırmalarda da düzenli olarak kaydedilir. Serpulidler insan için doğrudan bir tehlike oluşturmaz; ancak kireçli tüplerin keskin kenarları dokunulduğunda küçük kesiklere yol açabilir.