Achelia langi (Dohrn, 1881)

Achelia langi, deniz örümcekleri (Pycnogonida) sınıfının Pantopoda takımına ve Ammotheidae ailesine ait küçük bir türdür. Alman zoolog Anton Dohrn tarafından, Napoli Körfezi'nin deniz örümceklerini konu alan 1881 tarihli kapsamlı monografisinde tanımlanmış türlerden biridir. Achelia cinsinin üyeleri birkaç milimetrelik, tıknaz gövdeli, bacakları çoğunlukla dikenli ya da yumrulu deniz örümcekleridir. Cinsin türleri Akdeniz ve Atlantik kıyılarında sığ sularda yaygındır.

Deniz örümcekleri (Pycnogonida), adlarına rağmen gerçek örümceklerle yakın akraba olmayan, yalnızca denizlerde yaşayan eski bir eklem bacaklı grubudur ve dünyada 1300'ü aşkın türü bilinir. Gövdeleri son derece incedir; bu yüzden sindirim borusunun uzantıları ve üreme organları bacakların içine kadar uzanır. Vücudun önünde, besinin emildiği boru şeklinde bir hortum (proboscis) bulunur. Çoğu türün dört çift yürüme bacağı vardır. Solunum için özel organları yoktur; gaz alışverişi ince vücut yüzeyinden gerçekleşir.

Ammotheidae, deniz örümceklerinin en kalabalık ailelerinden biridir. Bu ailenin üyelerinde kıskaçlı ön uzantılar (keliforlar), duyu işlevli palpler ve ovijerler genellikle iki eşeyde de bulunur; ancak keliforlar erişkinlerde çoğu zaman küçülmüştür. Gövde kısa ve görece tıknaz, bacaklar ise vücuda oranla kısa olabilir. Türlerin büyük kısmı birkaç milimetreyi geçmeyen küçük hayvanlardır ve sığ kıyı sularında yaygındır.

Bu hayvanlar genellikle yavaş hareket eder ve hidroitler, yosun hayvancıkları (briyozoonlar), deniz şakayıkları, süngerler gibi yerleşik omurgasızlarla beslenir; hortumlarını avlarının dokusuna sokarak içeriğini emerler. Üremede erkekler, ovijer adı verilen özel bir çift uzantıyla döllenmiş yumurtaları taşıyarak kuluçkaya yatar; bu ilginç ebeveyn bakımı grubun en bilinen özelliklerinden biridir. Yumurtadan çıkan protonimfon larvaları, çoğu zaman konakçı omurgasızlar üzerinde gelişimlerini sürdürür.

Küçük boyları ve kamuflajlı görünümleri nedeniyle dalgıçlar tarafından nadiren fark edilirler; çoğunlukla alg, hidroit ve sediment örneklerinin incelenmesiyle bulunurlar. Kıyı ekosistemlerinde hem yırtıcı hem de balıklar ve kabuklular için av olarak besin ağında yer alırlar. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.