Pileolaria heteropoma (Zibrowius, 1968)

Pileolaria heteropoma, Serpulidae familyasının Spirorbinae alt familyasına bağlı, çok küçük bir tüp solucanıdır. Pileolaria cinsinin üyelerinin tüpleri sola doğru (saat yönünün tersine) kıvrılan düz bir sarmal oluşturur ve çapı birkaç milimetreyi geçmez. Bu cinste yavrular, kapakçığın üst kısmında bulunan bir kuluçka odasında gelişir. Tür, Akdeniz’in sığ sularında taşlar, kabuklar ve yosunlar üzerinde yaşar.

Serpulidae familyası, halkalı solucanlar (Annelida) şubesinin çok kıllı solucanlar (Polychaeta) sınıfına ve Sabellida takımına bağlıdır. Familyanın en belirgin özelliği, üyelerinin vücut salgılarıyla kalsiyum karbonattan sert, kalıcı bir tüp örmeleri ve bu tüpü kayalara, kabuklara, taşlara ya da başka sert zeminlere sıkıca yapıştırmalarıdır. Hayvan tüpünden yalnızca baş bölgesindeki tüylü solungaç tacını dışarı çıkarır; tehlike anında bu taç saniyeler içinde tüpün içine çekilir.

Spirorbinae alt familyasının üyeleri, serpulidlerin en küçükleri arasındadır. Tüpleri genellikle birkaç milimetre çapında, düz bir sarmal biçiminde kıvrılır ve çoğunlukla deniz yosunlarının, deniz çayırlarının, kabukların ve taşların yüzeyine yapışık bulunur. Bu küçük solucanlar hermafrodittir ve yavrularını bir süre bünyelerinde, tüp içinde ya da değişikliğe uğramış kapakçıkta bulunan bir kuluçka odasında korurlar. Larvaları planktonda yalnızca kısa bir süre geçirir ve çoğu zaman ana bireylerin yakınına yerleşir; bu sayede bir yosun yaprağı üzerinde çok sayıda bireyden oluşan yoğun kümeler oluşabilir.

Serpulidler süzerek beslenen canlılardır. Solungaç tacındaki ince dallar üzerindeki kirpikler su akımı oluşturur; sudaki mikroskobik algler, bakteriler ve organik parçacıklar yakalanarak ağza taşınır. Solungaç tacı aynı zamanda solunum organı işlevi görür. Larvalar bir süre planktonda yaşar, ardından uygun bir zemine yerleşerek başkalaşım geçirir ve tüp örmeye başlar. Bu nedenle serpulidler, deniz tabanındaki sert yüzeylerin ilk yerleşimcileri arasında yer alır ve gemi gövdelerinde, iskele ayaklarında ve boru hatlarında yoğun kabuk bağlama (biyolojik kirlenme) oluşturabilir.

Familyanın üyeleri, sert zemin topluluklarının önemli bileşenleridir. Kalkerli tüpleri ölümlerinden sonra da uzun süre kalır, diğer küçük omurgasızlara barınak sağlar ve resif benzeri yapıların oluşumuna katkıda bulunur. Bu tüpler fosil kayıtlarında da sıkça korunur. Türlerin ayırt edilmesinde tüpün biçimi, yüzeyindeki sırtlar ve dişler, solungaç tacı ile kapakçığın (operkulum) yapısı belirleyicidir; birçok türün kesin teşhisi ancak mikroskop altında yapılabilir. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.

Akdeniz, bu tür serpulidlerin zengin biçimde temsil edildiği denizlerden biridir ve Türkiye kıyılarındaki sert zemin topluluklarında da familyanın pek çok üyesi kaydedilmiştir. Bu küçük solucanlar çoğu zaman gözden kaçar ve varlıkları genellikle taş ya da kabuk örneklerinin ayrıntılı incelenmesiyle ortaya çıkar.